Στις 27 Νοεμβρίου 1925, περίπου στις 9 το πρωί, χιλιάδες Αθηναίοι και Αθηναίες κατευθύνονταν στην περιοχή του Γουδή, στο πλάι των εγκαταστάσεων όπου βρίσκεται το νοσοκομείο «Σωτηρία». Βρέθηκαν εκεί όπου είχε στηθεί η κρεμάλα για να απαγχονιστούν δύο αντισυνταγματάρχες που είχαν καταδικαστεί ως καταχραστές του δημοσίου χρήματος.
Η αγχόνη είχε στηθεί από την προηγουμένη, σε σχήμα Π, και πάνω της είχαν προσδεθεί τρεις βρόγχοι. Οι μελλοθάνατοι έφτασαν συνοδευόμενοι από τον ιερέα του Αγίου Γεωργίου Καρύτση. Τους περίμεναν στρατιωτικά τμήματα από τα συντάγματα Πεζικού, Ιππικού και Πυροβολικού, που έδρευαν στην περιοχή, ένας 25χρονος εθελοντής δήμιος και ο ιατροδικαστής και πρώην ολυμπιονίκης Ιωάννης Γεωργιάδης. Ήταν η πρώτη και η τελευταία φορά που χρησιμοποιήθηκε κρεμάλα στη χώρα μας, αφού οι εκτελέσεις πραγματοποιούνταν μέχρι τότε με λαιμητόμο ή τυφεκισμό. Για να πραγματοποιηθεί εκτέλεση δι’ απαγχονισμού χρειάστηκε να διαμορφωθεί ειδικό νομικό καθεστώς.
Πρόθυμος εκτελεστής των επιθυμιών της δικτατορίας Πάγκαλου και πρωταγωνιστής στην υπόθεση υπήρξε ο διευθυντής της Στρατιωτικής Δικαιοσύνης Κρέων Μπουφίδης.
Από το καλοκαίρι του 1924 και για έναν ολόκληρο χρόνο ο Τύπος αποκάλυπτε τη μία μετά την άλλη διάφορες περιπτώσεις κατάχρησης δημοσίου χρήματος, με πρωταγωνιστές τις περισσότερες φορές αξιωματικούς του ελληνικού Στρατού. Τα δημοσιεύματα προκαλούσαν θύελλα αντιδράσεων, πυροδοτώντας το ήδη τεταμένο πολιτικό σκηνικό και την πρωτοφανή αστάθεια στην πολιτική ζωή της χώρας. Καταχρήσεις στη διαχείριση υλικού στο Ναύπλιο, στην τέως στρατιά Μικράς Ασίας, στη Χίο, καταχρήσεις στα φάρμακα στη Γενική Αποθήκη Υλικού Πειραιώς, στο Χατζηκυριάκειο Νοσοκομείο κ.α
