Της Άννας Κορσάνου,
δικηγόρος
Πολλές φορές τα λάθη του παρελθόντος μπορεί να σε ακολουθούν για πολλά χρόνια αργότερα. Σε αρκετές περιπτώσεις κάτι ανάλογο έχει συμβεί σε περιπτώσεις δανειοληπτών, που σήμερα δεινοπαθούν να διευθετήσουν χρέη που δημιουργήθηκαν πριν από δέκα ή δεκαπέντε χρόνια.
Ασφαλώς δεν κάνουμε υπεργενίκευση, διότι άλλες φορές δεν είναι οι λανθασμένες προσωπικές επιλογές που μας φέρνουν σε δύσκολη θέση, αλλά απρόοπτα γεγονότα τύχης που δεν μπορούσε κανείς να προβλέψει, όπως ένα θέμα υγείας, μια αναπάντεχη απώλεια στενού προσώπου που μας στήριζε, η διάλυση της οικογένειας, ένα δύσκολο διαζύγιο.
Σε άλλες πάλι περιπτώσεις η δυσχερής οικονομική θέση στην οποία βρίσκεται κάποιος σήμερα μπορεί να είναι απόρροια και λανθασμένων επιλογών. Αυτό συμβαίνει σε περιπτώσεις εμπόρων, ελευθέρων επαγγελματιών που πήραν κάποιες λανθασμένες αποφάσεις ως προς την πορεία της επιχείρησής τους, δεν αντιλήφθηκαν την πραγματική αρνητική διάσταση ορισμένων καταστάσεων, που ήλπισαν ότι τα πράγματα θα αλλάξουν και θα γίνουν όπως πριν, που συντηρούσαν καταστάσεις προφανώς ζημιογόνες για την επιχείρησή τους.
Αλλά και άλλες περιπτώσεις ατυχών επιλογών. Πρόσφατα ήρθε στο γραφείο μια κοπέλα, με πολύ χαμηλό εισόδημα, που εργάζεται στην καθαριότητα μιας επιχείρησης και βρισκόταν σε απελπισία, καθώς δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει ένα χρέος που είχε αναλάβει πριν δώδεκα χρόνια.
Όταν τη ρώτησα για ποιο λόγο ανέλαβε το δάνειο αυτό, μου είπε ότι είχε δεσμό τότε με έναν άντρα και πήρε το δάνειο για να δώσει τα χρήματα σε αυτόν. Μετά ο δεσμός διαλύθηκε, ακολούθησαν ασθένειες στην οικογένεια της και ατυχείς καταστάσεις και άφησε το χρέος απλήρωτο για μια δεκαετία.
Τώρα το δάνειο της μεταβιβάστηκε, της τηλεφωνεί εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων, την τρομάζουν προκειμένου να υπογράψει μια ρύθμιση, η ίδια δεν γνωρίζει πως να χειριστεί την κατάσταση και τι ισχύει στη νομοθεσία, έχει τρομοκρατηθεί φοβούμενη ότι θα χάσει το σπίτι της και δεν ξέρει τι να κάνει. Μου είπε λοιπόν πως μετάνιωσε που πήρε αυτό το δάνειο και ότι φταίει τελικά η λάθος της επιλογή να υπογράψει και να επιβαρυνθεί με ένα χρέος για να στηρίξει τον τότε δεσμό της.
Και τώρα τι γίνεται; Ότι έγινε, έγινε. Τώρα τι μπορεί να κάνει κανείς. Υπάρχουν λύσεις; Υπάρχουν επιλογές; Είναι ευχάριστες; είναι εύκολες; είναι γρήγορες; Η απάντηση δεν είναι ένα ναι, ή ένα όχι. Υπάρχουν επιλογές, που ανάλογα με τα δεδομένα του κάθε οφειλέτη είναι ευχάριστες, ή συμφέρουσες ή όχι. Ποιες είναι αυτές. Εως τώρα για την αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους υπήρχε για πολλά έτη το εργαλείο του νόμου Κατσέλη, αλλά ίσχυε μόνο για τους ιδιώτες και όχι για τους εμπόρους. Οι αποφάσεις ιδίως τα πρώτα έτη από το 2010 έως το 2017 ήταν εξαιρετικά ευνοϊκές για τους οφειλέτες με πολύ υψηλές διαγραφές χρεών.
Τα επόμενα έτη πάρα πολλές αιτήσεις απορρίπτονταν λόγω δόλου. Πολλοί οφειλέτες μάταια και λανθασμένα ακολούθησαν την οδό της έφεσης κατά της απόφασης που επίσης οδήγησε στην απόρριψη. Και έτσι σήμερα έχουν κερδίσει μεν πολλά χρόνια προστασίας της κατοικίας τους χωρίς καταβολή δόσεων δανείου, αλλά από την άλλη έχουν επιβαρυνθεί με μεγαλύτερο ακόμα χρέος των εξασφαλισμένων δανείων λόγω της τοκογονίας.





