
Το Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών, αφού έκρινε παραδεκτή τη σώρευση στο ίδιο δικόγραφο ανακοπής λόγων τόσο κατά του κύρους της επίδικης διαταγής πληρωμής όσο και της επιταγής προς εκτέλεση της επισπευδόμενης επί τη βάσει της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής αναγκαστικής εκτέλεσης, έκανε δεκτή την ένσταση των ανακοπτόντων περί ακυρωσίας της σύμβασης εγγύησης, δυνάμει της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής, ένεκα ουσιώδους πλάνης, ακυρώνοντας την επίδικη διαταγή πληρωμής και την αντίστοιχη επιταγή προς εκτέλεση (ΜΠρΠατρών 89/2021).
Κατά τους γενόμενους δεκτούς ισχυρισμούς των ανακοπτόντων, η διαταγή πληρωμής και η συνεπιδοθείσα με αυτήν επιταγή προς εκτέλεση είναι άκυρες, επειδή η σύμβαση εγγύησης, την οποία η δικαιοπάροχος της καθ’ ης η ανακοπή ανώνυμη τραπεζική εταιρεία συνήψε με τη δικαιοπάροχο των ανακοπτόντων, τυγχάνει ακυρώσιμη λόγω ουσιώδους πλάνης της τελευταίας. Δυνάμει της σύμβασης αυτής εκδόθηκε εις βάρος των ανακοπτόντων η προσβαλλόμενη εκτελούμενη διαταγή πληρωμής. Η εν λόγω πλάνη συνίστατο στην εσφαλμένη θεώρηση από την δικαιοπάροχο των ανακοπτόντων ότι η σχετική ελαττωματική δήλωση βούλησής της περιλάμβανε ορισμένο περιεχόμενο διαφορετικό, σύμφωνα και με τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα στο εισαγωγικό δικόγραφο.
Σύμφωνα με το σκεπτικό του δικαστηρίου, αν κάποιος υπογράφει έγγραφο, θεωρώντας εσφαλμένως ότι αυτό περιλαμβάνει ορισμένο περιεχόμενο διαφορετικό, ευρίσκεται σε πλάνη. Η πλάνη αυτή ουσιώδης, όταν αναφέρεται σε σημείο τόσο σπουδαίο για όλη τη δικαιοπραξία, ώστε το πρόσωπο που πλανήθηκε δε θα επιχειρούσε αυτήν, αν γνώριζε την πραγματική κατάσταση.
Εν προκειμένω, το δικαστήριο διαπίστωσε ότι η δικαιοπάροχος των ανακοπτόντων διήνυε, κατά το χρόνο κατάρτισης της σύμβασης εγγύησης, το 76ο έτος της ηλικίας της, ασχολείτο αποκλειστικά με τις οικιακές εργασίες και είχε περιορισμένες γραμματικές γνώσεις. Περαιτέρω, δεν έλαβε η ίδια αντίγραφο της σύμβασης, ουδέποτε της επιδόθηκε οποιοδήποτε έγγραφο σχετικό με την σύμβαση, ούτε υπέγραψε τις πρόσθετες πράξεις αυτής.












