Γράφει ο Κυριάκος Τόμπρας
Η ελληνική κρίση δεν διέφερε σε τίποτα από την χρηματοπιστωτική κρίση ολόκληρου του πλανήτη, που εκδηλώθηκε οριζοντίως, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, το 2008.
Έτσι λοιπόν, και στην Ελλάδα, η κρίση ήταν ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ και όχι ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ. Και πρωτοεκδηλώθηκε, επίσημα, το 2008, όταν το ελληνικό δημόσιο, δανειζόμενο με γερμανικά επιτόκια, πραγματοποίησε την πρώτη, οριζόντια διάσωση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, με το πακέτο Αλογοσκούφη των 28 Δις.
Πως θα μπορούσε, λοιπόν, να ισχύει το ψευδεπίγραφο μιντιακό αφήγημα, ότι, δήθεν, στην Ελλάδα, η δημοσιονομική κρίση οδήγησε στην αντίστοιχη τραπεζική κρίση, δλδ ότι το δημόσιο ευθύνεται δήθεν για την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος, όταν τα ίδια τα γεγονότα, που είναι αδιαμφισβήτητα και δεν επιδέχονται διαφορετική ερμηνεία, αφού αποδεικνύονται από την χρονολογική σειρά της επέλευσης τους, καταμαρτυρούν ακριβώς το αντίθετο ;;;
Πως θα μπορούσε, λοιπόν, το ελληνικό δημόσιο, αν όντως ήταν χρεοκοπημένο το 2008, να δανειστεί με γερμανικά επιτόκια και να διασώσει το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, που υποτίθεται ότι ήταν υγιές ;;;
Και αν το τραπεζικό σύστημα ήταν δήθεν υγιές προ μνημονίων, τότε γιατί το 2008 χρειάστηκε η διάσωσή του με 28 Δις από το δημόσιο, ήτοι τους φορολογούμενους ;;;
Και, αν, εν τέλει, με σχέση χρέους προς ΑΕΠ στο 126,8% το 2009, η ελληνική κρίση ήταν δήθεν δημοσιονομική, τότε ποια μαγικά μας έβγαλαν από τα μνημόνια το 2018, με σχέση χρέους προς ΑΕΠ στο 181,9% και, ακόμη, ποια κορωνομαγικά μας κρατάνε σήμερα εκτός μνημονίων, με σχέση χρέους προς ΑΕΠ στο 215% ;;;
Έχουμε λοιπόν και (ξανα)λέμε :
