“Οι θέσεις του Αριστοτέλους περί Επιείκειας παραμένουν και σήμερα επίκαιρες στο πεδίο ερμηνείας και εφαρμογής του Διεθνούς Δικαίου, άρα και του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας κατά την Σύμβαση του Montego Bay του 1982” αναφέρει ο Προκόπης Παυλόπουλος.
“Η απόφαση του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου της Χάγης του 2016, «Φιλιππίνες κατά Κίνας», παράγει νομολογία, κατά την οποία τα Ελληνικά Νησιά, όπως το Καστελλόριζο, έχουν εκτός από Αιγιαλίτιδα Ζώνη και Υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και έτσι ακυρώνει στο ακέραιο την περί του αντιθέτου αβάσιμη και ανιστόρητη τουρκική «ρητορική», σημειώνει ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Μιλώντας στο 8ο Διεθνές Θερινό Πανεπιστήμιο που οργανώνεται στο Καστελλόριζο, με θέμα «Η επικαιρότητα της θεωρίας του Αριστοτέλους περί Επιείκειας στο πεδίο του σύγχρονου Δημόσιου Διεθνούς Δικαίου», ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας και Επίτιμος Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Προκόπιος Παυλόπουλος επισήμανε -με βάση την αντίστοιχη ομιλία του στο Διαδικτυακό Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο του Κέντρου Αριστοτελικών Μελετών, στις 21/2/2022- και τα εξής:
«Η Επιστημονική Κοινότητα, διεθνώς, δικαίως αναγνωρίζει στον Αριστοτέλη, με βάση την ποσότητα και ιδίως την ποιότητα του έργου του, τον τίτλο του «Πατέρα των Επιστημών». Τούτο αιτιολογείται και τεκμηριώνεται και από το ότι, σύμφωνα με τις έρευνες και τους συνακόλουθους υπολογισμούς των Αλεξανδρινών, ο Αριστοτέλης συνέγραψε πάνω από 400 βιβλία. Καίτοι μεγάλο μέρος του έργου του Αριστοτέλους δεν κατέστη δυνατό να διασωθεί στην πορεία των αιώνων, τα τμήματά του εκείνα, τα οποία μας περιήλθαν, αρκούν για να καταδείξουν και τούτο: Η σκέψη του Αριστοτέλους επεκτάθηκε και εμβάθυνε σ’ ευρύ φάσμα του επιστητού της εποχής του, με αποτέλεσμα η προσφορά της να καλύπτει αφενός την ίδια την υφή της επιστημονικής μεθόδου εν γένει και, αφετέρου, σημαντικό μέρος των επιστημονικών πεδίων.
