Του Παντελή Οικονόμου
Μεγάλη συζήτηση έχει ανοίξει για την ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο. Πέρα από την αύξηση του κόστους της κατανάλωσης ενέργειας για οικιακή χρήση, υπάρχει και η αύξηση του κόστους παραγωγής που έχει ως συνέπεια ανατιμήσεις (δηλαδή ακρίβεια), υπονόμευση της ανταγωνιστικότητας επιχειρήσεων, τελικά και απειλή λουκέτα και αύξηση της ανεργίας.Όλες ανεξαιρέτως αυτές οι αρνητικές συνέπειες πλήττουν ιδιαιτέρως την Ελλάδα. Είναι ήδη αισθητές σε όλα τα νοικοκυριά, φτωχά ή φτωχότερα, στην άνοδο των τιμών καταναλωτή και στην αύξηση του κόστους παραγωγής προϊόντων και υπηρεσιών. Σε μια χώρα καθημαγμένη από πολύχρονο οικονομικό (και όχι μόνο) παραλογισμό αυτές οι συνέπειες μπορούν να αποβούν μοιραίες.
Αν και βρισκόμαστε όμως σε δεινή, πράγματι, θέση, την ίδια στιγμή, είμαστε από τους λίγους με πραγματικές δυνατότητες να παίξουμε αποφασιστικό ρόλο στην έξοδο από αυτή την κρίση. Δεν είναι μόνο τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην Δυτική Ελλάδα, την Κρήτη και την Κύπρο. Δεν είναι μόνο ο αγωγός EastMed που προβλέπεται για την μεταφορά και διανομή του στην Ευρώπη. Είναι και οι δυνατότητες Ελλάδας και Κύπρου να παράγουν για ίδια χρήση και εξαγωγές σε χώρες της Ευρώπης ήπιες μορφές ενέργειας.Στην πραγματικότητα μιλάμε για ένα πρωτοφανών διαστάσεων πρόγραμμα επενδύσεων, δημόσιων και ιδιωτικών, εθνικών και ευρωπαϊκών, με σκοπούς την ενεργειακή απεξάρτηση και επάρκεια, όπως όμως και την ρύθμιση της αγοράς μας που μαστίζεται από στενότητα προσφοράς και κερδοσκοπία. Το ερώτημα προς την Ευρώπη και την Ελλάδα είναι αν είναι διατεθειμένες να καταβάλλουν τα απαιτούμενα κεφάλαια για την πραγματοποίηση αυτού του προγράμματος, εγκαίρως και με ασφάλεια.
Στο τραπέζι η συνεκμετάλλευση





