Άνευ προηγουμένου πλήγμα επέφερε στην επιστήμη η πανδημία COVID-19.Φυσικά, ακόμα πριν από την πανδημία, η έλλειψη διαφάνειας, οι συγκρούσεις συμφερόντων και η προκατάληψη μάστιζαν τις κοινότητες των απανταχού επαϊόντων, ωστόσο μια ομάδα ανθρώπων είχε αναδυθεί για να αποκαταστήσει την επιστημονική ακεραιότητα και να ελαχιστοποιήσει την προκατάληψη.
«Συνεπώς, κάποιος θα μπορούσε να ελπίζει ότι η πανδημική κρίση θα μπορούσε να φέρει μια νέα εποχή» έγραψε ο John Ιωαννίδης, καθηγητής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Stanford, σε αμερικανικά μέσα ενημέρωσης.
«Πράγματι, η αλλαγή συνέβη, αλλά η εξέλιξη ήταν προς το χειρότερο».
Ο «εχθρός»
Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ο επιστημονικός σκεπτικισμός αντιμετωπίστηκε με λογοκρισία και πράξεις που παρεμπόδισαν ακόμη περισσότερο την επιστημονική διαδικασία.
Σημειώνεται πως ο υγιής σκεπτικισμός είναι απαραίτητο συστατικό μέρος της επιστήμης, αλλά συχνά συγχέεται με την άρνηση.
Ενώ η στείρα άρνηση είναι μια εγωιστική νόσος, ο σκεπτικισμός, όπως αναφέρεται από τη NASA, «επιτρέπει στους επιστήμονες να καταλήξουν σε λογικά συμπεράσματα που υποστηρίζονται από στοιχεία τα οποία έχουν εξεταστεί και επιβεβαιωθεί από άλλους συμμετέχοντες στον ίδιο τομέα.
Ο σκεπτικισμός βοηθά τους επιστήμονες να παραμείνουν αντικειμενικοί όταν εκτελούν επιστημονική έρευνα».
Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ο σκεπτικισμός θεωρήθηκε εχθρός και οι σκεπτικιστές χαρακτηρίστηκαν συνωμοσιολόγοι.
