Ο Πέτρος Μάρκαρης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1937. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στην Αυστρία και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 1964. Έναν χρόνο αργότερα εμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα με το θεατρικό έργο Η ιστορία του Αλή Ρέτζο.
Στη διάρκεια της πολυετούς διαδρομής του έχει μεταφράσει σημαντικά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας ‒ για πρώτη φορά στην Ελλάδα ολόκληρο τον Φάουστ του Γκαίτε. Συνεργάστηκε με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο σε σενάρια ταινιών, έχει τιμηθεί με σημαντικά διεθνή λογοτεχνικά βραβεία για το έργο του, είναι πρωτοπόρος εκφραστής της αστυνομικής λογοτεχνίας στην Ελλάδα, ενώ θεωρείται ο πιο διάσημος Έλληνας συγγραφέας στο εξωτερικό, αφού τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε είκοσι γλώσσες.
Τον συναντώ ένα χειμωνιάτικο πρωινό στο διαμέρισμά του στον ιστορικό πεζόδρομο της Αγίας Ζώνης στην Κυψέλη, μια γειτονιά που έχει παραμείνει αναλλοίωτη στον χρόνο, με τα αστικά διαμερίσματα της να διατηρούν τη γοητεία τους και παλιά μικροκαταστήματα σαν βγαλμένα από άλλη εποχή. Τηρώντας τις αποστάσεις που επιβάλλει η πανδημία, καθόμαστε στο ευρύχωρο σαλόνι του, έχοντας γύρω μας πολυάριθμα βιβλία, ξένα περιοδικά και αναμνηστικά αντικείμενα. Στο γραφείο του το βλέμμα μου στέκεται στη μεγάλη συλλογή από πίπες που διαθέτει.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησής μας διακρίνω έναν δεινό και συναρπαστικό αφηγητή που ξεχωρίζει για την καθηλωτική του ευγένεια και την ακατάπαυστη ενέργειά του. Όπως μου λέει, καθημερινά ακολουθεί με πειθαρχία το συγγραφικό του πρόγραμμα του και υποστηρίζει ότι «για να γράψεις, πρέπει να αγαπάς τη μοναξιά».
Στα βιβλία του σκιαγραφεί καίρια και ακανθώδη ζητήματα της σημερινής ελληνικής πραγματικότητας. Στο τελευταίο του μυθιστόρημα με τίτλο «Ο φόνος είναι χρήμα» (εκδόσεις Κείμενα) επιστρέφει στην Αθήνα του 2019. Οι ανισότητες ολοένα και μεγαλώνουν. Η πολιτική ηγεσία αναστατώνεται από τους φόνους ξένων επενδυτών. Μοναδικό κοινό στοιχείο τους ένα τραγούδι. Ο αστυνόμος Κώστας Χαρίτος καλείται να εξιχνιάσει αυτούς τους φόνους που έγιναν κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Ταυτόχρονα, σε ένα άλλο σημείο της πόλης, ένα κίνημα γεννιέται. Το «κίνημα των φτωχών».
