Ο Λουτσιάνο Καλεστίνι λατρεύει την Ελλάδα. Για τους Ελληνες μιλάει στον πρώτο πληθυντικό – «εμείς», λέει, παρ’ όλο που ζει εδώ τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. «Είναι η αγαπημένη μου χώρα, αν κάποιος μου έλεγε πως πρέπει να ζήσω την υπόλοιπη ζωή μου εδώ θα ήμουν πολύ χαρούμενος», δηλώνει στην «Κ».
Ο πρώτος επίσημος εκπρόσωπος της UNICEF στην Ελλάδα δεν μπορεί να μείνει στη χώρα για περισσότερα από 4 χρόνια πριν προχωρήσει στην επόμενη θέση του – στο μεταξύ, όμως, έχει να κάνει πολλά. Τον Φεβρουάριο, το εκτελεστικό συμβούλιο της UNICEF στη Νέα Υόρκη ενέκρινε το πρόγραμμα της Ελλάδας, αναφέρει ο κ. Καλεστίνι. Μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα θα έχουν υπογράψει όλα τα σχέδια δράσης με διάφορα ελληνικά υπουργεία. Γιατί βρίσκεται όμως η UNICEF στην Ελλάδα, δουλεύοντας για πρώτη φορά με τόσο συντεταγμένο τρόπο σε μία χώρα υψηλού εισοδήματος και μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης;
«Η Ελλάδα μπορεί να ισχυριστεί πως είναι η χειρότερη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ενωση για να είσαι παιδί», τονίζει ο κ. Καλεστίνι. «Αυτό μας λένε τα δεδομένα», δηλώνει. Αυτά αφορούν την παχυσαρκία, την παιδική φτώχεια, την ψυχική υγεία – μεταξύ άλλων δεικτών. Παραδείγματος χάριν, η Ελλάδα είναι πρώτη σε παιδική παχυσαρκία στην Ε.Ε. και τρίτη σε παιδική φτώχεια. «Η κατάσταση για τα παιδιά στην Ελλάδα δεν είναι πολύ καλή», λέει ο ίδιος. Κατά τη γνώμη του, οι λόγοι είναι τέσσερις – «οι ευθύνες δεν μπορούν να καταλογιστούν σε καμία συγκεκριμένη κυβέρνηση, σε κανέναν μοναδικό θεσμό, αποτελούν συσσώρευση επτά δεκαετιών με ανεπαρκείς πολιτικές δράσεις», τονίζει. Ο πρώτος λόγος αφορά την ημιτελή πολιτική ατζέντα για τα παιδιά στην Ελλάδα. Από όταν η Ελλάδα επικύρωσε τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού το 1993, έχει περάσει περισσότερους από 80 νόμους ή σχέδια δράσης που αφορούν τα παιδιά, δηλώνει, αλλά αυτά τα σχέδια δράσης δεν έχουν οριοθετημένους στόχους και χρονικά πλαίσια, ούτε κοστολογήσεις. «Εχουν γίνει γενναίες προσπάθειες από –μάλλον– κάθε κυβέρνηση τον τελευταίο μισό αιώνα, αλλά ακόμα δεν είναι ξεκάθαρο ποια είναι η εθνική ατζέντα για τα παιδιά και ποιος είναι υπεύθυνος», σημειώνει.
