Του Παύλου Δερμενάκη - edromos.gr
Τέθηκε προς διαβούλευση στις 28 Αυγούστου ο νέος πτωχευτικός κώδικας. Στο πλαίσιο της επικοινωνιακής ωραιοποίησης έχει τον «πιασάρικο» τίτλο «Κώδικας διευθέτησης οφειλών και παροχής δεύτερης ευκαιρίας». Παράλληλα με την έναρξη της διαβούλευσης έχει ξεκινήσει ένα μπαράζ «ενημέρωσης» από όλο το μιντιακό σύστημα για τα καλά που προσφέρει αυτός ο κώδικας τόσο στους «πτωχευμένους» όσο και στην οικονομία. Βέβαια όποιος κάνει τον κόπο να διαβάσει το κείμενο και να το συνδέσει με την εξέλιξη – κατάργηση του νόμου Κατσέλη και τη γενικότερη υποταγή των μνημονιακών κυβερνήσεων στις απαιτήσεις δανειστών και τραπεζών σχετικά με το θέμα, καταλαβαίνει ότι για μία ακόμα φορά ισχύει και εδώ η λαϊκή παροιμία «ότι λάμπει δεν σημαίνει ότι είναι χρυσός». Το αντίθετο μάλιστα. Με το νέο νομοσχέδιο μπαίνουμε σε νέα ανώτερη φάση λεηλασίας της λαϊκής κατοικίας και των εισοδημάτων. Ακολουθούν τα βασικά σημεία του νομοσχεδίου.
Πτώχευση ίσον ρευστοποίηση
Στο πρώτο του άρθρο το νομοσχέδιο ξεκαθαρίζει τους σκοπούς του «Η πτώχευση αποσκοπεί στη συλλογική ικανοποίηση των πιστωτών του οφειλέτη με τη ρευστοποίηση του συνόλου της περιουσίας του οφειλέτη…». Συνεπώς έχουμε έναν νέο νόμο με σκοπό την ικανοποίηση των πιστωτών με τη ρευστοποίηση όλης της περιουσίας (κινητής και ακίνητης) του οφειλέτη… και όπως θα δούμε παρακάτω θα συνεχίζει να οφείλει και να πληρώνει ακόμα και μετά από αυτή τη ρευστοποίηση. Αυτή η αντίληψη, της ολοκληρωτικής ρευστοποίησης, είναι σε πλήρη αντίθεση με τον αρχικό νόμο Κατσέλη που έθετε ως σκοπό: «…τη ρύθμιση των οφειλών και την απαλλαγή του (οφειλέτη) από τυχόν υπόλοιπα τούτων και την επανένταξη του στην οικονομική και κοινωνική ζωή με την επανάκτηση της οικονομικής ελευθερίας που συνεπάγεται η εξάλειψη των χρεών που αδυνατεί να αποπληρώσει..»
