
Του Δημήτρη Πανοζάχου*
Με το άρθρο 34 του Ν. 4646/2019 επήλθε στο φορολογικό πλαίσιο μια από τις μεγαλύτερες και δικαιότερες φορολογικές μεταρρυθμίσεις χωρίς τυμπανοκρουσίες.
Με το εν λόγω άρθρο τροποποιήθηκαν οι παράγραφοι 1 & 2 του άρθρου 50 του Ν. 4172/2013 που αναφέρονται στα φυσικά πρόσωπα που έχουν αλληλέγγυα ευθύνη για τις οφειλές προς τη φορολογική αρχή των νομικών προσώπων που εμπλέκονται.
Συγκεκριμένα οριοθετήθηκε – ορθά – ότι για την προσωπική ευθύνη των φυσικών προσώπων που διοικούν ένα νομικό πρόσωπο στο πλαίσιο της «αλληλέγγυας ευθύνης» δεν αρκεί μόνο η απόκτηση συγκεκριμένης ιδιότητας, αλλά απαιτείται επιπρόσθετα και σωρευτικά: α) οι οφειλές να προέκυψαν κατά τη διάρκεια της θητείας τους και ταυτόχρονα β) να μην έχουν καταβληθεί στο Δημόσιο από υπαιτιότητά τους.
Με το εν λόγω άρθρο τροποποιήθηκαν οι παράγραφοι 1 & 2 του άρθρου 50 του Ν. 4172/2013 που αναφέρονται στα φυσικά πρόσωπα που έχουν αλληλέγγυα ευθύνη για τις οφειλές προς τη φορολογική αρχή των νομικών προσώπων που εμπλέκονται.
Συγκεκριμένα οριοθετήθηκε – ορθά – ότι για την προσωπική ευθύνη των φυσικών προσώπων που διοικούν ένα νομικό πρόσωπο στο πλαίσιο της «αλληλέγγυας ευθύνης» δεν αρκεί μόνο η απόκτηση συγκεκριμένης ιδιότητας, αλλά απαιτείται επιπρόσθετα και σωρευτικά: α) οι οφειλές να προέκυψαν κατά τη διάρκεια της θητείας τους και ταυτόχρονα β) να μην έχουν καταβληθεί στο Δημόσιο από υπαιτιότητά τους.




