ΜΑΡΙΝΟΣ ΜΗΤΡΑΛΕΞΗΣ: Ο ΥΠΟΣΜΗΝΑΓΟΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΡΡΙΨΕ ΙΤΑΛΙΚΟ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΤΙΚΟ ΜΕ ΤΟΝ ΕΛΙΚΑ ΤΟΥ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΥ ΤΟΥ !!!

 

Σαν σήμερα, στις 2 Νοεμβρίου 1940, ο Υποσμηναγός Μαρίνος Μητραλέξης έγραψε ιστορία κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, με τον εμβολισμό και την κατάρριψη εχθρικού αεροπλάνου.

O Μαρίνος Μητραλέξης γεννήθηκε το 1916 στο χωριό Μίλα Μεσσηνίας. Τον Οκτώβριο του 1935 εισήλθε στη Σχολή Αεροπορίας, από την οποία αποφοίτησε τον Αύγουστο του 1938 με το βαθμό του Ανθυποσμηναγού.

Με την έναρξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου υπηρετούσε στην 22η Μοίρα Διώξεως στη Μίκρα της Θεσσαλονίκης, η οποία διέθετε αεροπλάνα πολωνικής κατασκευής PZL P24 (Πε-Ζετ-Ελ).

Το μεσημέρι της 2ας Νοεμβρίου 1940 εθεάθησαν πάνω από τη Βέροια σμήνη ιταλικών βομβαρδιστικών, συνοδευόμενα από καταδιωκτικά, με κατεύθυνση τη Θεσσαλονίκη. Αμέσως σήμανε συναγερμός στη Μίκρα κι ένας σχηματισμός αεροπλάνων απογειώθηκε για να τα αναχαιτίσει. Το κατόρθωσαν με επιτυχία και αποσόβησαν το βομβαρδισμό της Θεσσαλονίκης.

Κατά τη διάρκεια των αερομαχιών, ο ανθυποσμηναγός Μητραλέξης διαπίστωσε ότι του σώθηκαν τα πυρομαχικά και τότε με ενέργεια καμικάζι επιτέθηκε σ’ ένα εχθρικό βομβαρδιστικό τύπου Savoia-Marchetti και με τον έλικα του κινητήρα του απέκοψε το ουραίο πηδάλιο και το κατέρριψε κοντά στον Λαγκαδά.

Ο ΜΙΚΡΟΤΕΡΟΣ ΔΕΚΑΝΕΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΤΟ 1940 !!!

 

Η συγκλονιστική ιστορία του 13χρονου Αναστάσιου Χαραλαμπόπουλου


Εάν η κινηματογραφική βιομηχανία του Hollywood γνώριζε την περιπέτεια του μικρού Αναστάσιου Χαραλαμπόπουλου, θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι θα την είχε γυρίσει ταινία. Όταν τον Οκτώβριο του 1940 ξέσπασε ο πόλεμος, το μόλις 13 ετών αγόρι αποφάσισε χωρίς περιστροφές να τρυπώσει κρυφά σε ένα από τα τρένα που πήγαινε τους επιστρατευμένους άνδρες από την πρωτεύουσα στα ελληνοαλβανικά σύνορα, προκειμένου αργότερα να βρεθούν στην πρώτη γραμμή του μετώπου υπερασπιζόμενοι τα πάτρια εδάφη. Χώθηκε στο βαγόνι με τις αποσκευές χωρίς να τον δει κανείς. Με τον ίδιο συρμό ταξίδευε και ο πατέρας του που λίγο πριν τον είχε αποχαιρετήσει και βέβαια δεν γνώριζε το παραμικρό για το παράτολμο εγχείρημα του γιου του.

Η λαθρεπιβίβαση αποκαλύφθηκε όταν η αμαξοστοιχία έφθασε στον προορισμό της και άνοιξαν οι πόρτες. Άπαντες έμειναν άναυδοι. Η πρώτη σκέψη ήταν στα σταλεί ο μικρός αμέσως πίσω στην Αθήνα. Κάτι τέτοιο όμως μόνο εύκολο δεν φάνταζε εκείνες τις ώρες. Η μονάδα του σαστισμένου πατέρα του Αλέξανδρου, είναι έτοιμη να αναχωρήσει για τη ζώνη του πυρός. «Θέλω να πολεμήσω κι εγώ μαζί του» φώναζε πεισματικά ο νεαρός. Δεν υπήρχαν πολλά περιθώρια επιλογών. Ο στρατεύσιμος Αλέξανδρος Χαραλαμπόπουλος υπογράφει πως δέχεται να καταταγεί ο γιος του ως εθελοντής στον Ελληνικό Στρατό και μ’ αυτό τον τρόπο λύνεται το πρόβλημα που είχε προκληθεί στις ανώτερες βαθμίδες του πεζικού. Φυσικά δεν μπαίνει στην πρώτη γραμμή, άλλωστε το όπλο θα ήταν μεγαλύτερο απ’ το μπόι του. Κανείς δεν θέλει να εκτεθεί σε μεγαλύτερο κίνδυνο. Αναλαμβάνει επικουρικό ρόλο στη μονάδα. Ακούει όμως νυχθημερόν τα εχθρικά πυροβόλα και το βόμβο των αεροπλάνων που λίγα χιλιόμετρα μακρύτερα συνθέτουν ένα τοπίο κόλασης.

Όταν στα τέλη Νοεμβρίου του 1940 καταλαμβάνεται η Κορυτσά από το Γ’ Σώμα του Ελληνικού Στρατού, οι αξιωματικοί αφήνουν τον Αναστάση να παρελάσει πρώτος. Και το κάνει με περίσσιο καμάρι κατά την είσοδο των ενόπλων δυνάμεων στην πόλη της σημερινής νοτιοανατολικής Αλβανίας φορώντας μια στολή στρατιώτη που είχε φτιαχτεί άρον άρον στα μέτρα του. Ο μικρός θα συνεχίσει να ακολουθεί το στράτευμα και στις υπόλοιπες επιχειρήσεις οι οποίες όμως διεξάγονται υπό δριμύ ψύχος στα χιονισμένα βουνά. Ο Αναστάσης θα κρυολογήσει και οι ενήλικοι συμπολεμιστές του θα αναγκαστούν να τον αφήσουν σε ένα χάνι της Κορυτσάς να αναρρώσει. Εκεί όμως δεν είναι μόνος. Υπάρχουν κι άλλοι που έχουν αναζητήσει κατάλυμα.

ΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΣΕΡΒΙΑ !!!

"Εκατό άμαχοι για κάθε νεκρό Γερμανό στρατιώτη"


Της Ντιγιάνα Ρόσιτς


Μέσα σε μία ημέρα, στις 21 Οκτωβρίου του 1941, στρατιώτες της Βέρμαχτ εκτέλεσαν 4.000 ανθρώπους στη Σερβία. "Αντίποινα" ήταν η επίσημη αιτιολογία.

Ελάχιστα γνωρίζουν οι σημερινοί Γερμανοί για τα όσα έγιναν στη Σερβία στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Κι όμως, από την επίθεση της ναζιστικής Γερμανίας στο "Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας" στις 6 Απριλίου 1941 μέχρι την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων το 1994/45, είχαν σταθμεύσει στη χώρα αυτή εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες. Συνολικά 719 οικισμοί στη Σερβία διατηρούν μέχρι σήμερα στρατιωτικά νεκροταφεία, στα οποία έχουν θαφτεί περισσότεροι από 15.400 Γερμανοί. Αμέτρητοι είναι όμως και οι τάφοι των Σέρβων, των Εβραίων ή των Ρομά που μαρτυρούν τα εγκλήματα των κατοχικών δυνάμεων. Οι περισσότεροι ήταν αγωνιστές της αντίστασης. Τουλάχιστον 80.000 ήταν όμως οι άμαχοι που εκτελέστηκαν στα πλαίσια "αντιποίνων" από τη Βέρμαχτ ή τις μονάδες των SS.

Ήδη τον Απρίλιο του 1941, λίγο μετά την εισβολή στη Γιουγκοσλαβία, οι γερμανοί επιτελείς διέταζαν τους στρατιώτες τους να απαγάγουν, ως ομήρους, αμάχους από όλα τα κοινωνικά στρώματα, με σκοπό να δυσχεράνουν "τον σχηματισμό ληστοσυμμοριών". Για κάθε γερμανό στρατιώτη που θα σκότωναν οι παρτιζάνοι, "η διαταγή ήταν να εκτελούνται χωρίς έλεος εκατό άμαχοι, κατά προτίμηση γνωστές προσωπικότητες της περιοχής και οι συγγενείς τους" λέει στην Deutsche Welle η γερμανίδα ιστορικός Μαρί Ζανίν Κάλιτς. "Για κάθε τραυματία η διαταγή προέβλεπε την εκτέλεση πενήντα αμάχων".

Εκδίκηση για τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο;

Από την αρχή, η κατοχική δύναμη στη Σερβία επέδειξε ιδιαίτερη σκληρότητα. Αποτέλεσμα ήταν να σχηματιστεί, ήδη από το καλοκαίρι του 1941, ένα ευρύ αλλά ετερόκλητο μέτωπο αντιστασιακών δυνάμεων, από τους κομμουνιστές παρτιζάνους μέχρι τους εθνικιστές τσέτνικ, η δραστηριότητα των οποίων προκαλούσε νέα "αντίποινα". Θέλοντας να εξασφαλίσει τον πλήρη έλεγχο στα Βαλκάνια ο Χϊτλερ έστειλε στη Σερβία τον Σεπτέμβριο του 1941 τον στρατηγό Φραντς Μπέμε, έναν Αυστριακό, ο οποίος είχε τη φήμη ενός ιδιαίτερα σκληρού στρατιωτικού. Εκείνος συγκέντρωσε τους στρατιώτες του- Αυστριακοί οι περισσότεροι- για να τους θυμίσει τον αγώνα κατά της Σερβίας στον A' Παγκόσμιο Πόλεμο. "Θα εκδικηθείτε για τους νεκρούς συντρόφους σας από το 1914, για εκείνους που βρήκαν τραγικό θάνατο σε αυτά εδώ τα εδάφη", τους έλεγε. Μιλώντας σε ντοκυμανταίρ της αυστριακής τηλεόρασης (ORF) ο πολιτικός επιστήμων Βάλτερ Μάνοσεκ επισημαίνει: "Ελάχιστοι θυμούνται σήμερα τα εγκλήματα που είχε διαπράξει ο στρατός της Αυστροουγγαρίας στη Σερβία στη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Σε κάθε δέντρο είχαν κρεμάσει από έναν Σέρβο. Κι όμως, έχασαν τον πόλεμο..."

ΠΤΕΡΑΡΧΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΑΤΖΗΛΑΚΟΣ: Ο ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΘΡΥΛΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ !!!

 

Κώστας Χατζηλάκος: «Απογειωνόμασταν 4, επιστρέφαμε 2, μπορεί και κανένας»

Ο αντιπτέραρχος (Ι) ε.α. Κωνσταντίνος Χατζηλάκος, πιλότος καταδιωκτικών στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο του 1940 και ζωντανός θρύλος της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.

«Για μας τούς νέους Ίκαρους, όλα άρχισαν με το «ΟΧΙ» της Ελλάδας και συνεχίστηκε με την εκπλήρωση ενός όρκου και ενός χρέους. Μια πορεία γεμάτη άγχος, πόνο και αίμα. «Ή ταν ή επι τας». Έτσι και έγινε» αναφέρει ο Κωνσταντίνος Χατζηλάκος που υπογράφει και ένα σπουδαίο βιβλίο με μαρτυρίες της εποχής, με τίτλο «Τελευταία αποστολή».

«Μπήκαμε στην Σχολή Ικάρων το καλοκαίρι του ’40, άρα ξέραμε τι μας περίμενε. Η διαδρομή μας από το Τατόι, στο Άργος, στην Κρήτη, στην Παλαιστίνη στην Αίγυπτο, στην Ροδεσία και στο Σουδάν, όπου τελειώσαμε την πολεμική μας εκπαίδευση, δεν ήταν παρά η διαδρομή για την εκπλήρωση του στόχου μας που ήταν να βρεθούμε το συντομότερο στις πολεμικές Μοίρες και να ριχτούμε στον αγώνα».

Τον Φεβρουάριο του 1943 τοποθετηθήκατε στην νεοϊδρυθείσα τότε 336η Μοίρα Διώξεως, εφοδιασμένης με αεροσκάφη «Hurricane». Για το επόμενο διάστημα ένα αντίσκηνο καταμεσής της ανελέητης Λιβυκής ερήμου, θα γίνει το σπίτι σας. Εξορμούσατε από πρόχειρα αεροδρόμια στα παράλια της Βορείου Αφρικής και από εκεί σε όλη τη Μεσόγειο για να προστατέψετε κυρίως συμμαχικές νηοπομπές, αλλά και σε επιχειρήσεις στην κατεχόμενη Κρήτη.