Η ΚΙΝΕΖΙΚΗ FOSUN ΗΤΑΝ ΔΙΑΘΕΤΕΙΜΕΝΗ ΝΑ ΕΙΣΦΕΡΕΙ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΠΕΡΝΟΝΤΑΣ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ
Από την άλλη οι Γερμανοί τρίβουν τα χέρια τους αφού μένει το πεδίο ελεύθερο για να κάνει πάρτι η TUI. Φρόντισαν μάλιστα να διασώσουν και τον γερμανικό βραχίονα της Thomas Cook...
Πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι η πτώχευση της Thomas Cook δεν ήταν το αναπόφευκτο αποτέλεσμα των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε, αλλά μια λύση που αποφασίσθηκε σε πολιτικό επίπεδο με όρους γεωπολιτικής και υπερεθνικών επιχειρηματικών συμφερόντων.
Όπως επισημαίνουν αναλυτές, τα οικονομικά στοιχεία δείχνουν ότι η Thomas Cook μπορούσε να διασωθεί – εν συνόλω ή οι βασικές εταιρείες του ομίλου – με στήριξη από τη βρετανική κυβέρνηση, ή με ένταξη σε καθεστώς προστασίας από τους πιστωτές.
Προτιμήθηκε όμως να οδηγηθεί σε «ξαφνικό θάνατο» και εκκαθάριση, για να μην περιέλθει υπό τον έλεγχο της κινεζικής Fosun, που ήταν ο μεγαλύτερος μέτοχος. Η Fosun ήταν διατεθειμένη να εισφέρει σημαντικά κεφάλαια για τη διάσωση του βρετανικού ομίλου, στο πλαίσιο ενός σχεδίου αναδιάρθρωσης-εξυγίανσης που θα της έδινε μετοχική πλειοψηφία.
Η υστεροβουλία των Γερμανών
Αγγλοι, Γερμανοί, Ευρωπαϊκή Ενωση και Αμερικανοί, δεν ήθελαν επ’ ουδενί τους Κινέζους να αποκτούν ηγετικό ρόλο στην ευρωπαϊκή και την παγκόσμια τουριστική βιομηχανία, όπου η επιχειρηματική παρουσία τους είναι τώρα υποτυπώδης.
Οι Γερμανοί είχαν και έναν επιπλέον λόγο να επιθυμούν τον «ξαφνικό θάνατο» αντι της διάσωσης του ιστορικού κολοσσού: Με την κατάρρευση και την αποχώρηση της Thomas Cook από την αγορά, το πεδίο μένει ελεύθερο για την γερμανική TUI, που είναι ο παγκόσμιος leader του κλάδου. Το Βερολίνο φρόντισε μάλιστα να διασώσει – με κρατική βοήθεια (…) - τον γερμανικό βραχίονα της Thomas Cook, που έχει δομηθεί με βασικό πόλο την παλιά Neckerman και περιλαμβάνει πολλές εταιρείες τουριστικών υπηρεσιών και αερομεταφορών.
Από την άλλη οι Γερμανοί τρίβουν τα χέρια τους αφού μένει το πεδίο ελεύθερο για να κάνει πάρτι η TUI. Φρόντισαν μάλιστα να διασώσουν και τον γερμανικό βραχίονα της Thomas Cook...
Πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι η πτώχευση της Thomas Cook δεν ήταν το αναπόφευκτο αποτέλεσμα των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε, αλλά μια λύση που αποφασίσθηκε σε πολιτικό επίπεδο με όρους γεωπολιτικής και υπερεθνικών επιχειρηματικών συμφερόντων.
Όπως επισημαίνουν αναλυτές, τα οικονομικά στοιχεία δείχνουν ότι η Thomas Cook μπορούσε να διασωθεί – εν συνόλω ή οι βασικές εταιρείες του ομίλου – με στήριξη από τη βρετανική κυβέρνηση, ή με ένταξη σε καθεστώς προστασίας από τους πιστωτές.
Προτιμήθηκε όμως να οδηγηθεί σε «ξαφνικό θάνατο» και εκκαθάριση, για να μην περιέλθει υπό τον έλεγχο της κινεζικής Fosun, που ήταν ο μεγαλύτερος μέτοχος. Η Fosun ήταν διατεθειμένη να εισφέρει σημαντικά κεφάλαια για τη διάσωση του βρετανικού ομίλου, στο πλαίσιο ενός σχεδίου αναδιάρθρωσης-εξυγίανσης που θα της έδινε μετοχική πλειοψηφία.
Η υστεροβουλία των Γερμανών
Αγγλοι, Γερμανοί, Ευρωπαϊκή Ενωση και Αμερικανοί, δεν ήθελαν επ’ ουδενί τους Κινέζους να αποκτούν ηγετικό ρόλο στην ευρωπαϊκή και την παγκόσμια τουριστική βιομηχανία, όπου η επιχειρηματική παρουσία τους είναι τώρα υποτυπώδης.
Οι Γερμανοί είχαν και έναν επιπλέον λόγο να επιθυμούν τον «ξαφνικό θάνατο» αντι της διάσωσης του ιστορικού κολοσσού: Με την κατάρρευση και την αποχώρηση της Thomas Cook από την αγορά, το πεδίο μένει ελεύθερο για την γερμανική TUI, που είναι ο παγκόσμιος leader του κλάδου. Το Βερολίνο φρόντισε μάλιστα να διασώσει – με κρατική βοήθεια (…) - τον γερμανικό βραχίονα της Thomas Cook, που έχει δομηθεί με βασικό πόλο την παλιά Neckerman και περιλαμβάνει πολλές εταιρείες τουριστικών υπηρεσιών και αερομεταφορών.
