ΟΧΙ ΡΕ ΠΟΥΣΤΑΡΑΔΕΣ! ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΩ. ΔΕΝ ΘΑ ΣΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΩΣΩ ΑΜΑΧΗΤΙ. ΕΔΩ ΘΑ ΜΕΙΝΩ ΚΑΙ ΑΣ ΠΕΘΑΝΩ ΜΑΧΟΜΕΝΟΣ!
Ένα συγκλονιστικό άρθρο του "ΠΙΤΣΙΡΙΚΟΥ" που πρέπει να διαβάσετε όλοι !!!
Είδα οτι λόγω της οικονομικής κρίσης έφυγα απο την Ελλάδα και πήγα στην Γερμανία. Βρήκα δουλειά σε ένα εργοστασιάκι. Κάθε μέρα σπίτι – δουλειά , δουλειά- σπίτι. Μεροδούλι – μεροφάϊ. Αλλά ήμουν ξένοιαστος. Κολλούσα και ένσημα. Το βράδυ έβλεπα τηλεόραση. Την Κυριακή αγόραζα εφημερίδα. Στην χώρα μου εγκαταστάθηκαν κάτι μαυροφορεμένα ανθρωπάκια με μπούκλες τις φαβορίτες. Τους έβλεπα (στην τηλεόραση) που πανηγύριζαν. Νομίζω επειδή πήραν την χώρα απο τους ιδιοκτήτες της χωρίς πόλεμο και χωρίς να κοπιάσουν καθόλου. Εγώ όμως ήμουν ασφαλής. Είχα μισθό. Είχα ένσημα. Τα χρόνια πέρασαν και βγήκα στην σύνταξη. Τώρα πήγαινα κάθε μέρα στο καφενείο. Ήσυχη ζωή. Ασφάλεια. Πού και πού θυμόμουνα το ηλιόλουστο χωριό μου στην πατρίδα.
Ένα συγκλονιστικό άρθρο του "ΠΙΤΣΙΡΙΚΟΥ" που πρέπει να διαβάσετε όλοι !!!
Είδα οτι λόγω της οικονομικής κρίσης έφυγα απο την Ελλάδα και πήγα στην Γερμανία. Βρήκα δουλειά σε ένα εργοστασιάκι. Κάθε μέρα σπίτι – δουλειά , δουλειά- σπίτι. Μεροδούλι – μεροφάϊ. Αλλά ήμουν ξένοιαστος. Κολλούσα και ένσημα. Το βράδυ έβλεπα τηλεόραση. Την Κυριακή αγόραζα εφημερίδα. Στην χώρα μου εγκαταστάθηκαν κάτι μαυροφορεμένα ανθρωπάκια με μπούκλες τις φαβορίτες. Τους έβλεπα (στην τηλεόραση) που πανηγύριζαν. Νομίζω επειδή πήραν την χώρα απο τους ιδιοκτήτες της χωρίς πόλεμο και χωρίς να κοπιάσουν καθόλου. Εγώ όμως ήμουν ασφαλής. Είχα μισθό. Είχα ένσημα. Τα χρόνια πέρασαν και βγήκα στην σύνταξη. Τώρα πήγαινα κάθε μέρα στο καφενείο. Ήσυχη ζωή. Ασφάλεια. Πού και πού θυμόμουνα το ηλιόλουστο χωριό μου στην πατρίδα.
