Του Roberto Saviano
Ο ισλαμισμός δεν κέρδισε, μετά από δύο και πλέον δεκαετίες πολέμου. Η ηρωίνη νίκησε. Είναι λάθος να τους αποκαλούμε ισλαμιστές πολεμιστές: οι Ταλιμπάν είναι έμποροι ναρκωτικών. Αν διαβάσετε τις εκθέσεις του UNODC, του γραφείου του ΟΗΕ για τα ναρκωτικά και το έγκλημα εδώ και τουλάχιστον είκοσι χρόνια, θα βρείτε πάντα τα ίδια στοιχεία: πάνω από το 90% της παγκόσμιας ηρωίνης παράγεται στο Αφγανιστάν. Αυτό σημαίνει ότι οι Ταλιμπάν, μαζί με τους νοτιοαμερικάνους ναρκοβαρόνους, είναι οι πιο ισχυροί έμποροι ναρκωτικών στον κόσμο. Τα τελευταία δέκα χρόνια έχουν επίσης αρχίσει να παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στο χασίς – παράγουν όχι μόνο αφγανικό, αλλά και τσάρας – και μαριχουάνα. Αυτή η διαπίστωση μπορεί να σας φαίνεται αμφιλεγόμενη, άλλωστε πάντα όταν ακούτε για το Αφγανιστάν λείπει από την κύρια δυναμική της σύγκρουσης, οπότε αγνοείτε τις κύριες πηγές που χρηματοδοτούν τον πόλεμο, κι έτσι βρίσκεστε συχνά να σχηματίζετε άποψη γι’ αυτή τη μακρινή χώρα της αιώνιας σύγκρουσης, από την οποία λείπει το κεντρικό στοιχείο: το όπιο.
Ο πόλεμος στο Αφγανιστάν είναι πόλεμος του οπίου. Πριν από τα κορανικά σχολεία, πριν από την υποχρεωτική μπούρκα, πριν από τα παιδιά νύφες, πριν, οι Ταλιμπάν είναι έμποροι ναρκωτικών που έφεραν μια απόλυτη ηθικολογία στην κατανάλωση και στην καλλιέργεια ναρκωτικών, τα οποία προσποιήθηκαν ότι απαγόρευσαν το 2001. Εδώ έχουμε ένα από τα σοβαρότερα λάθη της αμερικανικής κυβέρνησης: το 2002 ο στρατηγός Φρανκς, ο πρώτος που συντόνισε την εισβολή αμερικανικών χερσαίων στρατευμάτων στο Αφγανιστάν, δήλωσε: “Δεν είμαστε μια ειδική ομάδα για τα ναρκωτικά. Δεν είναι αυτή η αποστολή μας”. Το μήνυμα απευθυνόταν στους βαρόνους του οπίου, τους προέτρεπε να μη συμπαραταχθούν με τους Ταλιμπάν, λέγοντας ότι οι ΗΠΑ θα τους επέτρεπαν να καλλιεργούν. Το ίδιο και ο James Risen, που το 2009, έγραψε ένα άρθρο στους New York Times, στο οποίο επεσήμανε ότι η μαύρη λίστα του Πενταγώνου με τους εμπόρους ηρωίνης που έπρεπε να συλληφθούν δεν περιλάμβανε όσους είχαν συνταχθεί με τα αμερικανικά στρατεύματα.
