Ο Καναδός Ντέιβιντ Καρντ, που φέτος μοιράστηκε το Νόμπελ Οικονομικών με τους Τζόσουα Άνγκριστ και Γκίντο Ίμπενς, δεν είναι «άνθρωπος των media». Στις λίγες συνεντεύξεις που παραχωρεί, είναι φειδωλός στις απαντήσεις του και περιορίζεται σε παρουσίαση στοιχείων και ερευνών, αποφεύγοντας τις προσωπικές τοποθετήσεις.
Ωστόσο, ο καθηγητής Οικονομικών στο διεθνούς φήμης πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ στην Καλιφόρνια, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές μορφές των Οικονομικών του 21ου αιώνα. Και αυτό γιατί πραγματοποίησε κάτι που λίγοι συνάδελφοί του επιχειρούν: «βούτηξε» στα νερά της πραγματικής οικονομίας, για να δοκιμάσει θεωρίες που, μέχρι τότε, αντιμετωπίζονταν ως αξιώματα από την παγκόσμια οικονομική κοινότητα.
Στη συνέντευξη που παραχώρησε στο newmoney είναι σαφής: «Ποτέ δε δίνω συνταγές πολιτικής είτε στη δουλειά μου είτε στις δημόσιες τοποθετήσεις μου» μας απάντησε όταν τον ρωτήσαμε για την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να αυξήσει τον κατώτατο μισθό (κατά 2% από τον Ιανουάριο του 2022, δηλ. από τα 650 ευρώ στα 663 ευρώ το μήνα, ή 773,5 ευρώ αν συνυπολογισθούν και οι 14 μισθοί).
«Υπάρχουν συγκεκριμένες παράμετροι που έπρεπε να μελετήσω» συμπληρώνει. «Καταρχάς, η αύξηση θα είναι υψηλότερη από τον πληθωρισμό; Θα είναι πραγματική αύξηση του κατώτατου μισθού, όταν αφαιρεθεί από αυτή το ύψος του πληθωρισμού; Επίσης, παίζει ρόλο ο αριθμός των εργαζόμενων που λαμβάνουν τον κατώτατο μισθό. Είναι περισσότεροι ή λιγότεροι, για παράδειγμα, από το 10% του συνολικού εργατικού δυναμικού;»
Ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα βρίσκεται σε μεσαία επίπεδα (στην κατηγορία μεταξύ 750- 1.500 ευρώ το μήνα) σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση. Πόσο ρεαλιστικό θα ήταν να αυξηθεί σε επίπεδα ανάλογα με αυτά της Ολλανδίας ή της Ιρλανδίας (κατηγορία άνω των 1.500 ευρώ το μήνα);
«Το μεγαλύτερο πρόβλημα στην Ελλάδα είναι η χαμηλή παραγωγικότητα ανά εργαζόμενο, κυρίως εάν συγκριθεί με την Ιρλανδία ή την Ολλανδία» σημειώνει ο Ντ. Καρντ. «Ίσως θα ήταν καλύτερα η Ελλάδα να συγκρίνεται με την Πορτογαλία, όπου ο κατώτατος μισθός είναι περίπου 770 ευρώ το μήνα. Η Πορτογαλία είχε επίσης πολλά προβλήματα παρόμοια με την Ελλάδας στην περίοδο μετά το 2010. Επίσης, πιο κατάλληλες συγκρίσεις είναι με χώρες όπως η Πολωνία, η Ουγγαρία και η Τσεχία.»

