Του Γιώργου Λεχουρίτη
Πρόεδρος του ΙΝΚΑ
Γενικής Ομοσπονδίας Καταναλωτών Ελλάδας
Ως πρόεδρος του ΙΝΚΑ Γενικής Ομοσπονδίας Καταναλωτών Ελλάδας από το 2004 έχω ζήσει πολλές καταστάσεις που αφορούν στην οικογενειακή οικονομία των πολιτών Καταναλωτών. Περάσαμε δύσκολες οικονομικές καταστάσεις από χρόνια πριν, δηλαδή σχεδόν από τον ερχομό του ευρώ το 2002. Είκοσι χρόνια έμπα ψυχή, έβγα ψυχή.
Πάντα η Ελλάδα ήταν στην κόψη του ξυραφιού. Πάντα άδεια ταμεία… πάντα δεν υπήρχαν περιθώρια βελτίωσης της οικογενειακής οικονομίας. Και φτάσαμε εδώ σήμερα να ζούμε την απόλυτη καταστροφή των οικονομικών προβλημάτων στην οικογένεια. Τελικά το ερώτημα που τίθεται είναι: έχουμε επισιτιστική κρίση ή επισιτιστική ακρίβεια;
Έχουμε επισιτιστική αισχροκέρδεια εις βάρος των πολιτών – καταναλωτών. Παντού ακρίβεια σε τρόφιμα, καύσιμα, ενέργεια, ηλεκτρικά, ηλεκτρονικά και οικοδομικά είδη. Μεταξύ 2021 και έως τώρα αύξηση 55% και έως τέλος του έτους θα φτάσουμε στο 70% με 80 % αύξηση.
Δηλαδή θα χάσουμε από το εισόδημα σε δύο χρόνια γύρω στο 70%. Άρα πού πάμε; Τι μπορεί να γίνει; Ναι, είμαστε υπέρ της ελεγχόμενης οικονομίας και όχι υπέρ της ασυδοσίας της αγοράς.
Ως πρόεδρος του ΙΝΚΑ Γενικής Ομοσπονδίας Καταναλωτών Ελλάδας από το 2004 έχω ζήσει πολλές καταστάσεις που αφορούν στην οικογενειακή οικονομία των πολιτών Καταναλωτών. Περάσαμε δύσκολες οικονομικές καταστάσεις από χρόνια πριν, δηλαδή σχεδόν από τον ερχομό του ευρώ το 2002. Είκοσι χρόνια έμπα ψυχή, έβγα ψυχή.
Πάντα η Ελλάδα ήταν στην κόψη του ξυραφιού. Πάντα άδεια ταμεία… πάντα δεν υπήρχαν περιθώρια βελτίωσης της οικογενειακής οικονομίας. Και φτάσαμε εδώ σήμερα να ζούμε την απόλυτη καταστροφή των οικονομικών προβλημάτων στην οικογένεια. Τελικά το ερώτημα που τίθεται είναι: έχουμε επισιτιστική κρίση ή επισιτιστική ακρίβεια;
Έχουμε επισιτιστική αισχροκέρδεια εις βάρος των πολιτών – καταναλωτών. Παντού ακρίβεια σε τρόφιμα, καύσιμα, ενέργεια, ηλεκτρικά, ηλεκτρονικά και οικοδομικά είδη. Μεταξύ 2021 και έως τώρα αύξηση 55% και έως τέλος του έτους θα φτάσουμε στο 70% με 80 % αύξηση.
Δηλαδή θα χάσουμε από το εισόδημα σε δύο χρόνια γύρω στο 70%. Άρα πού πάμε; Τι μπορεί να γίνει; Ναι, είμαστε υπέρ της ελεγχόμενης οικονομίας και όχι υπέρ της ασυδοσίας της αγοράς.
