Ήταν 21 Ιανουαρίου του 1924, όταν ο ηγέτης της Ρωσικής Επανάστασης Βλαντίμιρ Ιλίτς Ουλιάνοφ που άκουγε στο ψευδώνυμο Λένιν (από τον ποταμό Λένα) άφηνε την τελευταία του πνοή .
Όπως αναφέρει το ethnos.gr, λέγεται ότι ο Λένιν έπασχε από σύφιλη. Η επίσημη αιτία του θανάτου του ήταν εγκεφαλική αρτηριοσκλήρωση ή εγκεφαλικό επεισόδιο, αλλά από τους 27 παθολόγους που τον εξέτασαν, μόνο οκτώ υπέγραψαν το συμπέρασμα στην έκθεση νεκροψίας του. Μια μεταθανάτια διάγνωση από δύο ψυχιάτρους και έναν νευρολόγο, που δημοσιεύθηκε σε ευρωπαϊκό περιοδικό νευρολογίας, υποστήριξε ότι ο Λένιν πέθανε από σύφιλη!
Η μούχλα καθαρίζεται τακτικά από το πρόσωπό του και το σώμα του πλένετε συχνά με γλυκερίνη για να αποτραπεί η αποσύνθεση. Παρότι όμως εκτίθεται εδώ και κάτι λιγότερο από 100 χρόνια, η σορός του Λένιν διατηρείται σε άριστη κατάσταση. Μοιάζει σαν μόλις να τον έχει πάρει ο ύπνος…
Ωστόσο ο Λένιν κρύβει ένα μυστικό. Πριν ταριχευτεί το σώμα του, επιστήμονες άνοιξαν το κρανίο του και αφαίρεσαν τον εγκέφαλο για να τον υποβάλουν σε μικροσκοπική εξέταση. Το σοβιετικό καθεστώς, ήθελε να μάθει τα πάντα για την ιδιοφυΐα του ηγέτη τους.
Ήταν μία έρευνα που προκαλούσε φρίκη στη χήρα του Λένιν, Ναντέζντα Κρούπσκαγια. Όταν εξέπνευσε ο άντρας της, στις 21 Ιανουαρίου του 1924, ικέτεψε να θαφτεί πλάι στον τάφο της πολυαγαπημένης του μητέρας. «Μην χτίσετε κτίρια και μνημεία στο όνομά του» είπε.
«Το σώμα του Λένιν πρέπει να διατηρηθεί»
Το Πολίτμπιρο όμως, το Πολιτικό Γραφείο του Λένιν, διαφώνησε έντονα. Ο πρόεδρος της Επιτροπής Κηδείας του Λένιν δήλωσε πως, αν το επιτρέψει η επιστήμη το σώμα του Λένιν πρέπει να διατηρηθεί. Αυτό αποτελούσε μεγάλο πρόβλημα από πρακτικής απόψεως. Υπήρχαν αρκετές γνωστές τεχνικές για την ταρίχευση ενός σώματος όπως η μουμιοποίηση που εφάρμοζαν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, αλλά καμία από αυτές δεν αποτελούσε εγγύηση ότι θα μπορούσε να διατηρηθεί αναλλοίωτη η φυσιογνωμία του νεκρού.
Όταν ο διαπρεπής σοβιετικός παθολόγος Αλεξέι Αμπρικόσοφ ρωτήθηκε αν ήταν κάτι τέτοιο δυνατό απάντησε ότι, η επιστήμη σήμερα δεν διαθέτει τα απαιτούμενα μέσα. Κάποιοι διαφώνησαν… Το σημαντικότερο όργανο που έπρεπε να διαφυλαχτεί ήταν ο εγκέφαλος του Λένιν. Αφαιρέθηκε αυτούσιος από το κρανίο του και τοποθετήθηκε σε φορμαλδεΰδη. Επί δύο χρόνια ουδείς τόλμησε να τον αγγίξει. Το 1926 ο Γερμανός νευρολόγος Όσκαρ Φογκτ προσκλήθηκε για να επιχειρήσει να ξεκλειδώσει το μυστήριο γύρω από την υπόθεση της ιδιοφυΐας του Λένιν. Ο καθηγητής ίδρυσε το Ινστιτούτο του Εγκεφάλου της Μόσχας θέτοντας τον εγκέφαλο του Λένιν στο επίκεντρο των μελετών. Στο μεταξύ η σορός είχε παραδοθεί προς ταρίχευση σε δύο επιστήμονες οι οποίοι γνώριζαν καλά πως αν αποτύγχαναν να διαιωνίσουν το σώμα του Λένιν, θα εκτελούνταν. Και εκείνοι έζησαν και ο Λένιν…
