Το 2022 συμπληρώνονται 100 χρόνια από την Μικρασιατική Καταστροφή. Παρόλο το μεγάλο διάστημα που μεσολάβησε, ούτε λαμβάνονται υπόψη από όλους πλήθος παραμέτρων εκείνης της εποχής, ούτε υπάρχει ομοφωνία για την αιτία της εθνικής συντριβής. Δεν υπάρχει συμφωνία ούτε για το ποιες ελληνικές περιοχές έπεσαν θύματα του Εθνικού Διχασμού και της υπερίσχυσης του κεμαλικού εθνικισμού.Δεδομένο είναι ότι σήμερα η ιστορική επιστήμη έχει υπερβεί τις παλαιές διαιρέσεις (βενιζελικοί-αντιβενιζελικοί-κομμουνιστές) και έχει αποτυπώσει όλες τις παραμέτρους εκείνης της εποχής. Οπότε είναι εύκολο να περιγραφεί το τί πραγματικά συνέβη, από τη στιγμή που εκείνη τη μοιραία χρονιά του 1915, η γερμανική κατασκοπεία κατάφερε να οδηγήσει την Ελλάδα σε μια ουδετεροποίηση που ευνοούσε μόνο τα γερμανικά συμφέροντα.
Συμφέροντα που συνδέονταν απολύτως με την προστασία των συμμάχων της: Νεότουρκων και Βουλγαρίας. Το πρώτο θύμα αυτής της πολιτικής ήταν η Κύπρος. Μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου του 1920 τα νέα θύματα ήταν η Μικρά Ασία και ο Πόντος, καθώς και η Ανατολική Θράκη που η μοίρα της εξ αρχής ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τη Σμύρνη.Το 1915 η Κύπρος μόλις είχε ανακηρυχθεί προτεκτοράτο, λόγω της συμμετοχής των Νεότουρκων στον πόλεμο (Νοέμβριος 1914). Έως τότε και από το 1878 ήταν παραχωρημένο στους Βρετανούς οθωμανικό έδαφος, που όμως παρέμενε υπό Οθωμανική κυριαρχία. Πολύ αργότερα και με τη Συνθήκη της Λωζάνης έγινε τμήμα της Βρετανίας και το 1925 κηρύχθηκε ως αποικία.
Οι ελληνικές περιοχές
