ΤΙ ΑΝΑΦΕΡΕΙ Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
Δημοσιεύθηκαν σήμερα οι προτάσεις του Γεν. Εισαγγελέα του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε υπόθεση που αφορά στη δυνατότητα δικαστικού ελέγχου του καταχρηστικού χαρακτήρα συμβατικών ρητρών σε δανειακή σύμβαση σε ξένο νόμισμα (ελβετικό φράγκο).
Σύμφωνα με τον γενικό εισαγγελέα Ε.Tanchev, η νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους (Ουγγαρίας) που θεσπίστηκε σε συνέχεια απόφασης του Δικαστηρίου περί του καταχρηστικού χαρακτήρα συμβατικών ρητρών λόγω έλλειψης σαφήνειας, μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο δικαστικού ελέγχου.
Όπως αναφέρει ο γενικός εισαγγελέας, η ρήτρα η οποία κατέστη μέρος δανειακής συμβάσεως σε ξένο νόμισμα κατόπιν παρεμβάσεως του νομοθέτη και βάσει της οποίας ανατίθεται στον καταναλωτή ο συναλλαγματικός κίνδυνος, δεν απηχεί νομοθετικές ή κανονιστικές διατάξεις αναγκαστικού δικαίου κατά την έννοια της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ.
Συνεπώς, στις περιπτώσεις που η ρήτρα δεν είναι διατυπωμένη στη σύμβαση κατά τρόπο σαφή και κατανοητό, το εθνικό δικαστήριο μπορεί να εξετάσει κατά πόσον η ρήτρα αυτή είναι καταχρηστική και μη δεσμευτική για τον καταναλωτή.
Ιστορικό
Τον Φεβρουάριο 2008, η Τ. Ilyés και ο Ε. Kiss συνήψαν με ουγγρική τράπεζα σύμβαση δανείου, συνομολογηθείσα σε ελβετικά φράγκα (CHF). Σύμφωνα με τη σύμβαση, μολονότι οι μηνιαίες δόσεις αποπληρωμής έπρεπε να καταβάλλονται σε ουγγρικά φιορίνια (HUF), το ποσό των δόσεων υπολογίστηκε βάσει της τρέχουσας (κατά την εκταμίευση) ισοτιμίας μεταξύ HUF και CHF. Επιπλέον, οι δανειολήπτες δέχτηκαν να αναλάβουν τον κίνδυνο των πιθανών διακυμάνσεων της συναλλαγματικής ισοτιμίας μεταξύ αυτών των δύο νομισμάτων.
Δημοσιεύθηκαν σήμερα οι προτάσεις του Γεν. Εισαγγελέα του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε υπόθεση που αφορά στη δυνατότητα δικαστικού ελέγχου του καταχρηστικού χαρακτήρα συμβατικών ρητρών σε δανειακή σύμβαση σε ξένο νόμισμα (ελβετικό φράγκο).
Όπως αναφέρει ο γενικός εισαγγελέας, η ρήτρα η οποία κατέστη μέρος δανειακής συμβάσεως σε ξένο νόμισμα κατόπιν παρεμβάσεως του νομοθέτη και βάσει της οποίας ανατίθεται στον καταναλωτή ο συναλλαγματικός κίνδυνος, δεν απηχεί νομοθετικές ή κανονιστικές διατάξεις αναγκαστικού δικαίου κατά την έννοια της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ.
Συνεπώς, στις περιπτώσεις που η ρήτρα δεν είναι διατυπωμένη στη σύμβαση κατά τρόπο σαφή και κατανοητό, το εθνικό δικαστήριο μπορεί να εξετάσει κατά πόσον η ρήτρα αυτή είναι καταχρηστική και μη δεσμευτική για τον καταναλωτή.
Ιστορικό
Τον Φεβρουάριο 2008, η Τ. Ilyés και ο Ε. Kiss συνήψαν με ουγγρική τράπεζα σύμβαση δανείου, συνομολογηθείσα σε ελβετικά φράγκα (CHF). Σύμφωνα με τη σύμβαση, μολονότι οι μηνιαίες δόσεις αποπληρωμής έπρεπε να καταβάλλονται σε ουγγρικά φιορίνια (HUF), το ποσό των δόσεων υπολογίστηκε βάσει της τρέχουσας (κατά την εκταμίευση) ισοτιμίας μεταξύ HUF και CHF. Επιπλέον, οι δανειολήπτες δέχτηκαν να αναλάβουν τον κίνδυνο των πιθανών διακυμάνσεων της συναλλαγματικής ισοτιμίας μεταξύ αυτών των δύο νομισμάτων.
