Σε συμφωνία με την ΣτΕ 1833/2021, που έκρινε ότι η εικοσαετής παραγραφή αντίκειται στις συνταγματικές αρχές της αναλογικότητας και της ασφάλειας δικαίου
Δεκτή έγινε από το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών ανακοπή κατά πράξεων ταμειακής βεβαίωσης του Κ.Ε.Α.Ο., λόγω παραγραφής των επίδικων αξιώσεων του καθ’ ου περί καταβολής ασφαλιστικών εισφορών (ΜονΔΠρΑθ 4268/2022).
Το δικαστήριο έλαβε υπόψη του την υπ’ αριθμ. 1833/2021 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, που εκδόθηκε με τη διαδικασία της «πρότυπης» ή «πιλοτικής» δίκης, με την οποία κρίθηκε ότι ο θεσπισθείς με το άρθρο 95 παρ. 1 του Ν. 4387/2016 γενικός κανόνας της εικοσαετούς παραγραφής των αξιώσεων για την καταβολή εισφορών των εντασσόμενων στον Ε.Φ.Κ.Α. φορέων κοινωνικής ασφάλισης, αντίκειται στις συνταγματικές αρχές της αναλογικότητας και της ασφάλειας δικαίου.
Κατόπιν της ως άνω κρίσης περί αντισυνταγματικότητας του γενικού κανόνα παραγραφής, δημιουργείται κενό, το οποίο, σύμφωνα με την ως άνω απόφαση, πρέπει να πληρωθεί με την εφαρμογή του κανόνα της δεκαετούς παραγραφής των αξιώσεων καταβολής εισφορών για το σύνολο των εντασσόμενων στον Ε.Φ.Κ.Α. φορέων, ο οποίος κρίθηκε ότι αποτελεί εύλογο χρόνο παραγραφής των εν λόγω αξιώσεων και αποτελούσε το προϊσχύσαν δίκαιο για τις αξιώσεις καταβολής ασφαλιστικών εισφορών του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., του μεγαλύτερου, έως την ίδρυση του Ε.Φ.Κ.Α., φορέα κύριας ασφάλισης μισθωτών της χώρας.
Εν προκειμένω, το δικαστήριο διαπίστωσε ότι οι επίμαχες απαιτήσεις του καθ’ ου κατά τον χρόνο έκδοσης των καταλογιστικών πράξεων είχαν υποπέσει σε παραγραφή, εφαρμόζοντας τον ως άνω κανόνα της δεκαετούς παραγραφής (πρβλ. ΣτΕ 2982/2020 σκ. 3, 2326/2019 σκ. 8, 3643/2013). Και τούτο, διότι η ανακόπτουσα ασφαλίστηκε αρχικά στον Τ.Ε.Β.Ε. και κατόπιν στον Ο.Α.Ε.Ε. από το 1987 έως 31.12.2006, ενώ την 1.1.2007 διαγράφηκε από τον ως άνω Οργανισμό, οι επίμαχες δε απαιτήσεις του καθ’ ου καταλογίστηκαν κατά το έτος 2017.
