ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ ΤΟ ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ ΕΠΙ ΚΑΤΟΧΗΣ
Για να ξέρουμε ποιοι είναι αυτοί που μας κουνούν το δάχτυλο...
Γερμανοί, φέρτε πίσω τα αρχαία!
Οφείλουμε στους προγόνους, στον εαυτό μας και στις επόμενες γενιές να δρομολογήσουμε τάχιστα μια συστηματική προσπάθεια επαναπατρισμού των αρχαιοτήτων που μας έκλεψαν.
Του Παναγιώτη Λιάκου
Oι απόγονοι του Αλάριχου ζητούν πίσω εντόκως όσα δανεικά μας έδωσαν, αλλά αρνούνται να επιστρέψουν τους δικούς μας θησαυρούς. Μερικοί εξ αυτών είναι οι ανεκτίμητης αξίας αρχαιότητες που ξηλώθηκαν από τον ναό της Αφαίας στην Αίγινα. Στο βιβλίο «Ο πυρετός των μαρμάρων 1800-1820. Μαρτυρίες για τη λεηλασία των ελληνικών μνημείων»* υπάρχει η αφήγηση του Τσαρλς Ρόμπερτ Κόκερελ (1788-1863), «Αφαία, το χρονικό της ανασκαφής». Ο Κόκερελ και ο Γερμανός βαρόνος Καρλ Χάλερ φον Χάλερσταϊν (1774-1817) είναι δύο από τους αρχαιοκαπήλους που ήλθαν στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα για πλιάτσικο και άρπαξαν αρχαιότητες ανεκτίμητης αξίας από τον ναό της Αφαίας στην Αίγινα.
Ο Κόκερελ στην αφήγησή του περιγράφει, μεταξύ άλλων, την αξία όσων έκλεψαν από την πατρίδα μας. Διαβάζουμε στις σελίδες 105-106 του βιβλίου «Ο πυρετός των μαρμάρων»: «Προς το παρόν δουλεύουμε σκληρά για να συναρμολογήσουμε τα σπασμένα κομμάτια, νοικιάσαμε μάλιστα ένα μεγάλο σπίτι για αυτό το σκοπό. Μερικά από τα αγάλματα έχουν ήδη αποκατασταθεί και είναι πολύ εντυπωσιακά. Οι καλλιτέχνες τους οποίους συμβουλευόμαστε δεν τα θεωρούν κατώτερα από τα λείψανα του Παρθενώνα και σίγουρα τα κατατάσσουν μόνο σε δεύτερη μοίρα μετά το torso του Βατικανού και άλλα αριστουργήματα. Διεξάγουμε με τη μεγαλύτερη μυστικότητα όλες τις εργασίες που έχουν σχέση με τα μάρμαρα, από φόβο μήπως οι Τούρκοι τα ζητήσουν πίσω ή παρεμβάλλουν εμπόδια στην εξαγωγή τους. [...]
Η συλλογή δεν θα διασπαστεί. Πρόκειται για ένα σύνολο το οποίο κάθε βασιλιάς ή ηγεμόνας που τρέφει θερμό ενδιαφέρον για τις καλές τέχνες της πατρίδας του θα προσπαθούσε να αποκτήσει με κάθε δυνατό μέσον, αφού θα αποτελούσε υπόδειγμα τέχνης αλλά και στολίδι για οποιαδήποτε χώρα. Οι Γερμανοί έγραψαν σχετικά στους υπουργούς τους, και εγώ έγραψα στον Κάννινγκ. Ο Φωβέλ, που έχει σχετική εξουσιοδότηση από το υπουργείο του, θα μας κάνει μία προσφορά για λογαριασμό των Γάλλων».
Για να ξέρουμε ποιοι είναι αυτοί που μας κουνούν το δάχτυλο...
Γερμανοί, φέρτε πίσω τα αρχαία!
Οφείλουμε στους προγόνους, στον εαυτό μας και στις επόμενες γενιές να δρομολογήσουμε τάχιστα μια συστηματική προσπάθεια επαναπατρισμού των αρχαιοτήτων που μας έκλεψαν.
Του Παναγιώτη Λιάκου
Oι απόγονοι του Αλάριχου ζητούν πίσω εντόκως όσα δανεικά μας έδωσαν, αλλά αρνούνται να επιστρέψουν τους δικούς μας θησαυρούς. Μερικοί εξ αυτών είναι οι ανεκτίμητης αξίας αρχαιότητες που ξηλώθηκαν από τον ναό της Αφαίας στην Αίγινα. Στο βιβλίο «Ο πυρετός των μαρμάρων 1800-1820. Μαρτυρίες για τη λεηλασία των ελληνικών μνημείων»* υπάρχει η αφήγηση του Τσαρλς Ρόμπερτ Κόκερελ (1788-1863), «Αφαία, το χρονικό της ανασκαφής». Ο Κόκερελ και ο Γερμανός βαρόνος Καρλ Χάλερ φον Χάλερσταϊν (1774-1817) είναι δύο από τους αρχαιοκαπήλους που ήλθαν στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα για πλιάτσικο και άρπαξαν αρχαιότητες ανεκτίμητης αξίας από τον ναό της Αφαίας στην Αίγινα.
Ο Κόκερελ στην αφήγησή του περιγράφει, μεταξύ άλλων, την αξία όσων έκλεψαν από την πατρίδα μας. Διαβάζουμε στις σελίδες 105-106 του βιβλίου «Ο πυρετός των μαρμάρων»: «Προς το παρόν δουλεύουμε σκληρά για να συναρμολογήσουμε τα σπασμένα κομμάτια, νοικιάσαμε μάλιστα ένα μεγάλο σπίτι για αυτό το σκοπό. Μερικά από τα αγάλματα έχουν ήδη αποκατασταθεί και είναι πολύ εντυπωσιακά. Οι καλλιτέχνες τους οποίους συμβουλευόμαστε δεν τα θεωρούν κατώτερα από τα λείψανα του Παρθενώνα και σίγουρα τα κατατάσσουν μόνο σε δεύτερη μοίρα μετά το torso του Βατικανού και άλλα αριστουργήματα. Διεξάγουμε με τη μεγαλύτερη μυστικότητα όλες τις εργασίες που έχουν σχέση με τα μάρμαρα, από φόβο μήπως οι Τούρκοι τα ζητήσουν πίσω ή παρεμβάλλουν εμπόδια στην εξαγωγή τους. [...]
Η συλλογή δεν θα διασπαστεί. Πρόκειται για ένα σύνολο το οποίο κάθε βασιλιάς ή ηγεμόνας που τρέφει θερμό ενδιαφέρον για τις καλές τέχνες της πατρίδας του θα προσπαθούσε να αποκτήσει με κάθε δυνατό μέσον, αφού θα αποτελούσε υπόδειγμα τέχνης αλλά και στολίδι για οποιαδήποτε χώρα. Οι Γερμανοί έγραψαν σχετικά στους υπουργούς τους, και εγώ έγραψα στον Κάννινγκ. Ο Φωβέλ, που έχει σχετική εξουσιοδότηση από το υπουργείο του, θα μας κάνει μία προσφορά για λογαριασμό των Γάλλων».
