Γράφει ο Λεωνίδας Χ. Στάμος
ΔΑΝΕΙΣΤΗΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ "ΕΚΤΕΛΕΣΕΙ" ΤΟΝ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΗ ΤΟΥ, ΘΑ ΣΤΗΡΙΖΕ ΤΗΝ ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΕΤΣΙ ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ ΤΟΥ ;;;
Τι συμβαίνει λοιπόν στην περίπτωση όπου "ΔΑΝΕΙΣΤΗΣ = ΔΙΚΑΣΤΗΣ" και "ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΗΣ = ΤΡΑΠΕΖΑ" ;;;
Επειδή, η ευαισθησία του κοινού για αμερόληπτη, αντικειμενική και ορθή δικαιοσύνη και η εξασφάλιση της αντικειμενικής κρίσης των δικαστηρίων αποτελούν τον δικαιολογητικό λόγο της καθιέρωσης του λόγου εξαίρεσης του δικαστή με απλές υπόνοιες μεροληψίας, οι οποίες κρίνονται ικανές για να δικαιολογούν δυσπιστία του διαδίκου ως προς τη μεροληψία του, χωρίς να απαιτείται ούτε καν πιθανολόγηση αυτής. Και ναι μεν υπάρχει ο κίνδυνος της υποβολής καταχρηστικής αιτήσεως προς παρέλκυση της δίκης ή μείωση του γοήτρου του δικάζοντος δικαστού, πλην όμως βαρύνει πολύ περισσότερο η μείωση της αυθεντίας της εκδοθησομένης αποφάσεως με την σκιά και μόνο των ψιθύρων (Κ. Μπέη, Πολ. Δικ. στο άρθρο 52 σελ. 303. Βασ. Βαθρακοκοίλη, ΚΠολΔ στο ίδιο άρθρο, σελ. 326, βλ. και Ι. Κοροτζή, Η εξαίρεση των δικαστών και των υπαλλήλων της γραμματείας στην Πολιτική Δικονομία, ΕλΔ 29, 443).
Επειδή, λοιπόν, η κατάθεση χρημάτων σε τραπεζικό λογαριασμό (τρεχούμενο, ταμιευτηρίου ή/και προθεσμιακό) αποτελεί ‘ανώμαλη παρακαταθήκη’.
Επειδή, δυνάμει της ‘ανώμαλης παρακαταθήκης’ ο καταθέτης χρημάτων σε τραπεζικό λογαριασμό απολύει την κυριότητα των κατατεθειμένων χρημάτων του .
