Όταν, από τις αρχές του 2012, φωνάζαμε σε κυβερνήσεις και τραπεζίτες ότι, η μόνη βιώσιμη και ρεαλιστική λύση για την αντιμετώπιση της φούσκας του ιδιωτικού χρέους ήταν το κούρεμα, μας απαντούσαν ότι, στην Ελλάδα, οι τράπεζες, δεν πρόκειται ποτέ να κουρέψουν τα μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα από δάνεια και κάρτες.
Σήμερα, οι ίδοι αυτοί ηλίθιοι, παρακαλάνε για κουρέματα μεγαλύτερα ακόμη και του 50%, αλλά οι δανειολήπτες, δικαίως, τους γύρισαν την πλάτη. Έτσι, ξεπέσανε στον έρωτα των funds και των εταιρειών διαχείρισης.
Οι Έλληνες τραπεζίτες, συγκρινόμενοι με τους ξένους συναδέλφους τους, δεν κατόρθωσαν να γίνουν ούτε ακόμη καλοί απατεώνες. Παρέμειναν οι ίδιοι κλεφτοκοτάδες ή, στην καλύτερη περίπτωση, οι ίδιοι παλιοτοκογλύφοι που ήταν την ημέρα που τους βάφτισαν "τραπεζίτες" οι νονοί των πολιτικών συμμοριών που χρεοκόπησαν την Ελλάδα.
Σήμερα, τα πεπραγμένα τους μιλάνε από μόνα τους :
