ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ:
ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΒΓΑΙΝΑΝ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΑΚΥΡΩΝΑΝ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΙΚΗ ΕΝΤΟΛΗ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ !!!
«Και οι πολυβολισμοί μεσ’ απ’ τα ζήτω. Τα μαύρα τανκς, σιμώνοντας, σιμώνοντας. Ποιος θάνατος; Πού θάνατος; Ζήτω! Ο Πέτρος στα χέρια των διαδηλωτών φωνάζοντας «σύντροφοι δεν είναι θάνατος εδώ δεν είναι θάνατος. Ενός λεπτού σιγή για τους νεκρούς μας». Ετούτος δω ο λαός δε γονατίζει Παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς του.»
Γιάννης Ρίτσος, «Οι γειτονιές του κόσμου».
Την 5η Μαρτίου 1943 κορυφώνονται οι κινητοποιήσεις του λαού της Αθήνας εναντίον της πολιτικής επιστράτευσης, δηλαδή της επιβολής καταναγκαστικής εργασίας σε γερμανικής ή ιταλικής διοίκησης κάτεργα, στην Ελλάδα ή και εκτός αυτής, που προωθούσε κατ’ εντολήν των Γερμανών η κατοχική δωσιλογική «κυβέρνηση» Λογοθετόπουλου.
Η διαταγή, άλλωστε, του αντιστράτηγου Αλεξάντερ Λερ, στρατιωτικού διοικητή των γερμανικών στρατιωτικών δυνάμεων ΝΑ Ευρώπης της 30ης Ιανουαρίου 1943 ήταν εξαιρετικά σαφής: «§ 1. … Κάθε κάτοικος της Ελλάδας ηλικίας από 16-45 χρόνων είναι υποχρεωμένος, όταν το απαιτήσουν οι συνθήκες, να αναλάβει δουλειά για γερμανικές ή ιταλικές υπηρεσίες που του υποδείχθηκε. Ανδρικές εργατικές δυνάμεις είναι υποχρεωμένες να εργαστούν κι έξω από τον μόνιμο τόπο κατοικίας τους, αν χρειαστεί συγκεντρωμένοι σε κοινότητες στρατοπέδευσης.».
Ο κίνδυνος πολιτικής επιστράτευσης ήταν άμεσος: το εθελοντικό πρόγραμμα εργασίας των Γερμανών είχε στεφθεί με παταγώδη αποτυχία και ο Άξονας αναζητούσε μανιωδώς εργατικά χέρια από τις κατεχόμενες χώρες ώστε να αποδεσμευθούν πολύτιμες γερμανικές δυνάμεις για το Ανατολικό Μέτωπο. Ας μην ξεχνάμε ότι λίγους μήνες πριν, χάρη στην ανατίναξη του κτιρίου της φασιστικής οργάνωσης ΕΣΠΟ από την αντιστασιακή οργάνωση «Πανελλήνιος Ένωση Αγωνιζόμενων Νέων» (ΠΕΑΝ) στις 20 Σεπτέμβρη 1942, είχε ματαιωθεί το εγχείρημα του προσέλκυσης «εθελοντών» που θα στελέχωναν την «Ελληνική Λεγεώνα», η οποία επρόκειτο να πολεμήσει στο πλευρό της Βέρμαχτ στο Ανατολικό Μέτωπο.
Όπως σημειώνει ο Mazouer, «στο μεταξύ, οι εργάτες που είχαν επιστρέψει από το Ράιχ για τα Χριστούγεννα διέδιδαν φοβερές ιστορίες στους γνωστούς τους, περιγράφοντας απαίσιες συνθήκες ζωής, συχνούς ξυλοδαρμούς και περιπτώσεις εκτελέσεων από τους Γερμανούς επιστάτες και την αστυνομία. Γρήγορα οι τοίχοι της Αθήνας καλύφθηκαν με συνθήματα: διάβαζε κανείς, με μεγάλα κόκκινα γράμματα, το σλόγκαν του ΕΑΜ- «Επιστράτευση ίσον θάνατος. – Όλοι αντάρτες».
