Μου αφιέρωσε μετά βίας μισή ώρα. Ο Τζον Μ. Μπάρι, αυτός ο περίεργος τύπος που πριν 18 χρόνια κυκλοφόρησε ένα βιβλίο με την «Ιστορία της πιο φονικής πανδημίας στην Iστορία»– μια πανδημία που ελάχιστοι γνώριζαν– είναι ένας celebrity των σκοτεινών καιρών μας.
Από τον Μάρτιο του 2020 το βιβλίο του– μπεστσέλερ των New York Times– έχει γίνει περιζήτητο. Ο Μπιλ Γκέιτς το καταβρόχθισε και έγραψε εκτενώς γι΄αυτό. Κορυφαία αμερικανικά έντυπα (New York Times, Washington Post, New Yorker, κοκ) διαγκωνίζονται συχνά για μια δήλωση ή ένα άρθρο του. Δεν είναι φυσικά μόνο η ενδελεχής ιστορική έρευνά του για τη «Μεγάλη Γρίπη» του 20ού αιώνα (τη λεγόμενη «Ισπανική Γρίπη»), που ήρθε εκ νέου στο φως όταν εμφανίστηκε ο Corona. Ο Μπάρι έχει διατελέσει, μεταξύ άλλων, σύμβουλος στον εθνικό σχεδιασμό για την απόκριση σε υγειονομικές κρίσεις (των κυβερνήσεων Τζορτζ Μπους και Ομπάμα). Το ξέρει, με λίγα λόγια, καλά το «σπορ».
Μιλήσαμε μέσω Zoom. Εκείνος μέσα από το φωτεινό σαλόνι του στο French Quarter της Νέας Ορλεάνης, εγώ μέσα από το σκοτεινό γραφείο μου στο κέντρο της Αθήνας. Τόσο μακριά αλλά και τόσο κοντά, χάρη στον αστερισμό της Ομικρον (και νέων λοιπών παραλλαγών).
- Για κάποιο μυστηριώδη λόγο, η πανδημία του 1918 είναι μια απλή υποσημείωση στην Ιστορία του 20ού αιώνα. Αναρωτιέμαι, τι υποδοχής έτυχε το βιβλίο σας «Τhe Great Influenza» όταν πρωτοκυκλοφόρησε, το 2004;
Εχετε δίκιο… Η «Μεγάλη Γρίπη» (κατά το «ο Μεγάλος Πόλεμος», όπως αποκάλεσαν τον Α΄Παγκόσμιο) είναι μια απλή υποσημείωση στην Ιστορία του 20ού αιώνα. Μου είχε κάνει μάλιστα εντύπωση πώς μετά την έκδοσή του δεν εκδηλώθηκε κανένα αυξημένο ενδιαφέρον για τη συγκεκριμένη ιστορική περίοδο. Μέχρι πολύ πρόσφατα, αν μιλούσες σε έναν μέσο άνθρωπο για την Ισπανική Γρίπη (ο όρος «Μεγάλη Γρίπη» είναι δικής μου επινόησης), η οποία σκότωσε από 50 έως 100 εκατομμύρια ανθρώπους, δεν θα είχε ιδέα σε τι αναφέρεσαι. Το βέβαιο πάντως είναι ότι έτυχε θερμής αποδοχής από την κοινότητα της δημόσιας υγείας και της επιστήμης. Επιπλέον, το διάβασε ο Μπους και πολλοί υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της τότε κυβέρνησης. Χάρη σε αυτό μου ζητήθηκε να μετάσχω στον εθνικό σχεδιασμό για το ενδεχόμενο μιας νέας πανδημίας. Η δε επανεμφάνιση της Η5Ν1 («γρίπης των πτηνών»), το 2003-4, η οποία συνέπεσε με την έκδοσή του, αύξησε σημαντικά το αναγνωστικό ενδιαφέρον.
