Ο ΦΟΡΟΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΑΣ ΤΟΥ ΑΛΗ ΠΑΣΑ, ΟΙ ΡΟΤΣΙΛΝΤ, Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΑΙ Η ΤτΕ !!!

 

Η Ελλάς ουδέποτε είχε δικό της Τραπεζικό σύστημα. Το χρήμα των Ελλήνων μέσω του Αλή Πασά πήγε στους Ρότσιλντ


Και όμως, το Τραπεζικό σύστημα της Ελλάδος έχει τις ρίζες του στον… Αλή πασά. Η ιστορία του τραπεζικού συστήματος στην Ελλάδα είναι συντομοτάτη. Ιδρύθηκε από γιό φοροεισπράκτορα του Αλή Πασά(!) και κατέληξε στους Ρότσιλντ. Τόσο απλά! Γι αυτό μέχρι τώρα η Ελλάς ήταν πάντοτε μεταξύ δανεισμών και χρεωκοπιών. Το τραπεζικό σύστημα στην Ελλάδα ήταν και είναι εντελώς ανθελληνικό, διότι οι ιδιοκτήτες και οι βασικοί χειριστές του ήταν ανθέλληνες, μισέλληνες και μη έλληνες.

Η Εθνική Τράπεζα, η πρώτη Τράπεζα στην Ελλάδα, έχει τις ρίζες της στον Αλή Πασά. Ναι, στον Αλή Πασά. Η ιστορία έχει ως εξής. Ο Αλή Πασάς έστελνε ολόκληρα τάγματα φοροεισπρακτόρων για να συνάξει τους φόρους των ραγιάδων Ελλήνων. Το κάθε τάγμα είχε και έναν διευθυντή ο οποίος ήταν της απολύτου εμπιστοσύνης του Αλή Πασά. Οι φοροεισπράκτορες έπαιρναν και μερίδιο από τους συγκεντρωθέντες φόρους ως αμοιβή. Ήταν οι εισπρακτικές εταιρείες της εποχής.

Ένας από τους διευθυντές φοροεισπράκτορες του Αλή Πασά ήταν και ο Σταύρος Τσαπαλάμος. Ο Τσαπαλάμος ήταν ο αρχιφοροεισπράκτορας. Ήταν υπεύθυνος για την σύναξη όλων των φόρων των περιοχών που ήλεγχε ο Αλής, και μην φαντασθεί κανείς ότι η πληρωμή των φόρων γινόταν με ονομαστικές καταστάσεις! Ο Αλής εξουσίαζε μια έκταση ίσως και μεγαλύτερη από την σημερινή Ελλάδα, καθόσον ήλεγχε το μεγαλύτερο τμήμα της σημερινής Ελλάδος και μεγάλες περιοχές στην σημερινή Αλβανία, Σκόπια, κλπ. Ο Κ. Καζαντζής είχε δημοσιεύσει στην εφημερίδα «Φωνή της Ηπείρου», που άρχισε να εκδίδεται το 1892, το εξής: «Όσο χρήμα έμπαινε από βασιλικά δοσίματα, όλο περνούσε από τα χέρια του κυρ Σταύρου Τσαπαλάμου. Όταν συνάζονταν όλα τα χρήματα, τα πήγαινε μόνος του στον Αλή Πασά».

Ο Πασάς του έλεγε ότι είναι λίγα αλλά ο Τσαπαλάμος του έλεγε ότι ο κόσμος είναι πολύ φτωχός και δεν μπορεί να δώσει επιπλέον. Ο Τσαπαλάμος έκανε αυτήν την δουλειά για χρόνια.

ΕΔΩ ΤΥΠΩΘΗΚΕ ΤΟ 1983 ΤΟ ΠΡΩΤΟ 500ΑΡΙΚΟ !!!

 

Γνώρισε τιμές και δόξες. Στους διαδρόμους και τα ψηλοτάβανα δωμάτια του γράφτηκε ιστορία. Το 1983 τυπώθηκε σε χαρτονόμισμα αξίας των 500 δραχμών δίπλα στον πρώτο κυβερνήτη της Ελλάδας, για να θυμίζει τη γενέτειρα του και το σπίτι που γεννήθηκε. Ο λόγος για το αρχοντικό του Ιωάννη Καποδίστρια, γνωστό ως μέγαρο Καποδίστρια, που έχει τη σημερινή του μορφή, από το 1832, έναν χρόνο μετά το θάνατο του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας.

Χτίστηκε περί το 1832 στη θέση του παλαιότερου αρχοντικού της οικογένειας. Φέρει την αρχιτεκτονική σφραγίδα, του γνωστού τότε σε όλο το δυτικό κόσμο, Κερκυραίου αρχιτέκτονα Ιωάννη Χρόνη, ο οποίος ήταν και στενός φίλος του Ιωάννη Καποδίστρια.

Βρίσκεται σε μία «νευραλγική» θέση της Παλιάς Πόλης, πάνω περιμετρικό μέτωπο Σπιανάδας – Μουράγιων – Λιμανιού, στην αρχή της οδού Μητροπολίτου Aρσενίου, στην περιοχή Μουράγια, σε απόσταση αναπνοής από τα ανάκτορα των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου, με θέα το Παλιό Φρούριο, το Φαληράκι και το απέραντο γαλάζιο του Ιονίου.

Πρόκειται για ένα πανύψηλο πέτρινο επιβλητικό κτίριο, «κομμάτι» του τρισδιάστατου ισορροπημένου, οικοδομικού συμπλέγματος της περιοχής, με νεοκλασικά χαρακτηριστικά και στοιχεία του όψιμου αθηναϊκού αστικού κλασικισμού.

Τη σύνθεση της επιβλητικής πρόσοψής του πλαισιώνουν μαρμάρινοι κίονες με κορινθιακό κιονόκρανο που «υποβαστάζουν» τα επικαθήμενα σ΄ αυτό επιστύλια της οροφής του οικοδομήματος, ενώ οι τοίχοι στολίζονται από πέτρινα στεφάνια.

ΟΤΑΝ Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΕΠΑΙΡΝΕ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ...ΑΠΑΤΗΜΕΝΩΝ ΣΥΖΥΓΩΝ !!!

Είναι γνωστό πως όταν φτάνει ο Ιωάννης Καποδίστριας για πρώτη φορά στην Ελλάδα έχει να διαχειριστεί εκτός από ένα σωρό ερειπίων, ένα κρατικό ταμείο που, κατά αναφορά του πρώτου υπουργού Οικονομικών «Εξοχότατε, όχι μόνο χρήματα δεν υπάρχουν εν τω ταμείω, αλλ’ ούτε ταμείων υπάρχει, διότι δεν υπήρξε ποτέ…», και μια ανατολίτικη νοοτροπία του ελληνικού λαού που απέχει πολύ από την κοσμοπολίτικο περιβάλλον της τσαρικής διπλωματίας.

Σαν να μην αρκεί στον πρώτο Κυβερνήτη της χώρας το χάος που έχει να αντιμετωπίσει, ανακαλύπτει έκπληκτος ότι έχει να διαχειριστεί πρωτόγνωρα γι αυτόν ζητήματα όπως η συζυγική απιστία … Μόνο το 1829 λαμβάνει, τουλάχιστον δύο αναφορές, που άπτονται ζητημάτων ηθικής. Τον Μάιο του 1829 ένας στρατιώτης καταγγέλλει ότι ένας λοχαγός αφού πρώτα διέβαλε με λόγια τον ίδιο, εν συνεχεία διέφθειρε την αρραβωνιαστικιά του :

«Και ταύτα λέγων παρεκίνησε την γυναίκα, την παρθένον και υπεσχέθην να την στεφανωθεί δια γυναίκαν του νόμιμον και άλλα πολλά τάζων εις αυτήν, την ηπάτησε και υπήγε μαζί του, ώστε, με ότι θα την στεφανωθεί, την έφθειρεν εν ταυτώ κατά την παρθενίαν της. Ελθών δε και εγώ από τον Έπακτον και η γυνή τον ερχομόν μου ιδούσα, εγνώρισε την απάτην του Φωτάκη και ωμολόγησεν, ως άνωθεν. Πλην εγώ με αυτήν δεν την δέχομαι. Περί δε του Φωτάκη αναφέρομαι, ότι εάν οι αξιωματικοί λοχαγοί, απατούν ταις γυναίκες των στρατιωτών και τας μεταχειρίζονται κατά τας ορέξεις των, ποιος στρατιώτης δύναται ποτέ να έχει πίστην εις τους λοχαγούς και να εκστρατεύει ;».

ΤΟ ΔΙΑΒΗΜΑ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ ΤΟ 1831 ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ !!!

 

γράφει ο Ιωάννης Δ. Παπακωνσταντίνου


Στις 9 Ιουλίου 1831, ο Καποδίστριας απέστειλε στον Lord Palmerston, τότε Υπουργό Εξωτερικών και μετέπειτα πρωθυπουργό της Βρετανίας, ένα βαρυσήμαντο και πολυσέλιδο διάβημα,1 διά του οποίου εγκαλούσε την Αγγλία ευθαρσώς για συνέργεια “ξένων πρακτόρων” (Αγγλίας και Γαλλίας) με εντοπίους μνηστήρες της εξουσίας (Φαναριώτες, προεστώτες κ.ο.κ.), με σκοπό την ανατροπή της Ελληνικής Κυβερνήσεως δια “στασιώδους ῥαδιουργίας” πριν ολοκληρωθεί το εθνοαπελευθερωτικό έργο του Εθνάρχου.

Συγκεκριμένα, ο Καποδίστριας αρχίζει το διάβημά του με μία συνοπτική αναφορά στις προσχηματικές αιτιάσεις της “στασιώδους” αντιπολιτεύσεως (“ἀντιπολιτείας”) εναντίον του, περί δήθεν αυταρχικής και αντιλαϊκής (“δυσκοίνου” και “ἐπαχθοῦς”) διακυβερνήσεώς του, ως εξής:

“Μετ᾿ ἀνεκφράστου λύπης βλέπω ἐκ τῶν πρὸς τὸν Κύριο] Δώκινς [E. Dawkins, Πρόσεδρο τῆς Αγγλίας ἐν Ἑλλάδι] τελευταίων ὁδηγημάτων τῆς ὑμετέρας ᾽Εξοχότητος τὰ ὁποῖα ἰδιοπίστως μοι προσεκοίνωσεν, ὅτι κλίνετε νὰ πιστεύσετε ὅτι ὁ ἐπικρεμάμενος σήμερον εἰς τὴν Ἑλλάδα κίνδυνος προέκυψε κατὰ μέγα μέρος ἐκ τοῦ πολιτεύματος τῆς ἐνεστώσης κυβερνήσεως, χρωματισθέντος, ὡς φαίνεται, πρὸς ὑμᾶς δυσμορφώτατα. Εἶναι, λέγουσι, τὸ πολίτευμα τοῦτο δύσκοινον καὶ πρὸς τὸν λαὸν ἐπαχθές· οἱ ξένοι εἰσβάλλουσιν εἰς ὅλα τὰ ὑπουργήματα· ἡ κατασκοπεία [μυστικὴ ἀστυνόμευσις] εἶναι τὸ κύριον τῆς διοικήσεως ἐλατήριον.

Ἀγνοῶν ἐγὼ ἐπὶ τίνων πραγμάτων στηρίζουσιν οἱ κατήγοροι τὰς κατηγορίας ταύτας, ἐζήτησα μὲν παρὰ τοῦ Κ. Δώκινς διασαφήσεις, ἀλλὰ καὶ ἐξ ὅσων μοι ἔδωκε, δὲν ἔμαθόν τι νεώτερον. Ὅθεν ἔρχομαι ἐπὶ τὰ ἐπόμενα.”

Στη συνέχεια, ο Καποδίστριας προσδιορίζει με παρρησία ποιοί είναι οι πρωτεργάτες της εξυφαινομένης συνομωσίας: Φαναριώτες, πρόκριτοι (κοτσαμπάσηδες και πλοιοκτήτες), πρώην αξιωματούχοι ή υπηρέτες “τοῦ ἐκπνεύσαντος Αλῆ Πασᾶ τῶν Ἰωαννίνων”, άπαντες ιδιοτελώς κινούμενοι, όπως επίσης και ξενοσπουδαγμένοι ημιμαθείς νέοι, που ως (δήθεν) δημοκρατικοί και «φιλελεύθεροι» 2 ήσαν “μέλη τῶν ἐν Γαλλίᾳ καὶ Γερμανίᾳ κρυπτῶν ἑταιριῶν”. Δηλαδή όλοι εκείνοι που οδήγησαν την Ελλάδα εμφυλιακώς στην καταστροφή το 1824-1827 και εν τέλει στο “χεῖλος τοῦ τάφου” το 1827. Ακόμη χειρότερα, ο Καποδίστριας υπαινίσσεται ότι πολλοί εξ αυτών ετέλεσαν αντεθνικές πράξεις, δεδομένου ότι ἐν καιρῷ πολέμου3 απεπειράθησαν να υπονομεύσουν, κατά συρροήν και κατ’ εξακολούθησιν, την διαπραγματευτική θέση της εμπολέμου Ελλάδος έναντι των Μεγάλων Δυνάμεων, διά προσωπικών παραστάσεών τους ενώπιον των Προσέδρων και εκπροσώπων των Προστατίδων Δυνάμεων στην Ελλάδα και διά σωρείας πολιτικώς συκοφαντικών και αντεθνικώς υπονομευτικών “αναφορών” τους σε υπουργούς ξένων κυβερνήσεων, καταχωρισθέντων στα “γραμματοφυλάκια τῶν ὑπουργῶν τῶν συμμάχων Αυλῶν”, ως εξής:

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΩΤΗΡΙΑ ΟΣΟ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΙ !!!

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΧΕ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΜΟΝΟΝ ΕΠΙ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ !!!

Γράφει ο Κυριάκος Τόμπρας

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟΝ ΟΙ "ΦΟΙΝΙΚΕΣ" ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ
Το πρώτο και μοναδικό, πραγματικό ελληνικό εθνικό νόμισμα, ήταν οι "Φοίνικες", που κυκλοφόρησε επί Ιωάννη Καποδίστρια, την 1η Ιουλίου 1831. Ήταν τυπωμένο στην μια μόνον όψη και έφερε χειρόγραφες υπογραφές και αρίθμηση από την ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ. Eκδότης ήταν το κράτος αλλά η εκτύπωση και ο έλεγχος της κυκλοφορίας ανατέθηκε στην Eθνική Χρηματιστική Tράπεζα, χωρίς όμως να της παραχωρηθεί το εκδοτικό προνόμιο !!! 
Την 27η Σεπτεμβρίου 1831 ο Ιωάννης Καποδίστριας δολοφονήθηκε !!!

Η διαφορά :

ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ : ΕΚΔΟΤΙΚΟ ΠΡΟΝΟΜΙΟ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ

ΤΡΑΠΕΖΟΓΡΑΜΜΑΤΙΟ : ΕΚΔΟΤΙΚΟ ΠΡΟΝΟΜΙΟ ΣΕ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ή ΕΜΠΟΡΙΚΗ

Αυτή η διαφορά δεν έφαγε μόνο τον Καποδίστρια. Με απόσταση 100 χρόνων μεταξύ τους, έφαγε και τους δύο μεγαλύτερους προέδρους των ΗΠΑ. Τον Αμπραάμ Λίνκολν και τον Τζον Κέννεντυ !!!

Ο Καποδίστριας εκπροσωπεί αυτό που, σταθερά από τότε μέχρι και σήμερα, μισεί το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα των ιδιωτικών κεντρικών τραπεζών, των αγορών και των δανειστών, που με το εφεύρημα του εκδοτικού προνομίου παρασιτούν σε βάρος των κοινωνιών, τις οποίες εξαναγκάζουν, δια του δημόσιου και ιδιωτικού χρέους, να αγοράζουν το χρήμα που μπορούν να παράξουν τα κυρίαρχα κράτη ή ακόμη και οι ενώσεις κρατών, όπως εν προκειμένω και η ίδια η ΕΕ, με λογιστικό αντίκρυσμα, αντί για το χρέος, το ΑΕΠ που παράγουν οι πολίτες με την εργασία τους.

ΜΑΘΗΜΑ ΗΘΟΥΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΓΙΑ ΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΟΥΣ ΚΗΦΗΝΕΣ !!!