Δίνουν τους Έλληνες πελάτες τους απ' ευθείας στην Τρόικα, με συμφωνία να γλυτώσουν τους ελέγχους για τους υπόλοιπους !!!
Καλούν έναν έναν τους Έλληνες πελάτες τους και τους ζητούν να δικαιολογήσουν φορολογικά τις καταθέσεις τους, προσκομίζοντας τις φορολογικές δηλώσεις τους από την Ελλάδα και, εφόσον αυτό δεν είναι δυνατόν (που δεν είναι ποτέ !!!) τους καλούν να μεταφέρουν τα χρήματά τους από τις ελβετικές τράπεζες !!!
ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΘΕΙ ΘΑ ΔΕΣΜΕΥΕΤΑΙ ΑΠ' ΕΥΘΕΙΑΣ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ !!!
Tην περασμένη Τρίτη ξεκίνησε η δίκη του Ντίνου Μιχαηλίδη, Κύπριου πρώην υπουργού Εσωτερικών, του γιου του Μιχάλη και του Σύρου φυγόδικου εμπόρου όπλων Φουάντ Αλ Ζαγιάντ. Kαι οι τρεις κατηγορούνται για νομιμοποίηση παράνομου χρήματος από τα εξοπλιστικά προγράμματα της Ελλάδας επί υπουργίας Ακη Τσοχατζόπουλου.
Συμπτωματικά, λίγες ημέρες νωρίτερα, δύο Ελβετοί εισαγγελείς που εξετάζουν άλλες πλευρές της ίδιας υπόθεσης βρέθηκαν στην Αθήνα. Αυτή τη φορά ζήτησαν να δουν μόνο τον ξάδερφο του Ακη Τσοχατζόπουλου, Νικόλαο Ζήγρα.
Οι ερωτήσεις που είχαν στείλει γραπτώς ήταν λίγες και πολύ συγκεκριμένες, η κατάθεση, όμως, διήρκεσε επτά ολόκληρες ώρες. Κι αυτό γιατί επρόκειτο –εκτός απροόπτου– για την καταλυτική κατάθεση του Ζήγρα στις ελβετικές αρχές. Οπως του ανακοίνωσαν, δεν θα θεωρείται πλέον κατηγορούμενος στη διαδικασία που έχουν ξεκινήσει εκεί.
Οι Ελβετοί, άλλωστε, έχουν πλέον στρέψει το ενδιαφέρον τους στις ευθύνες του δικού τους τραπεζικού συστήματος: έχοντας κάνει φύλλο και φτερό όλες τις συναλλαγές των λογαριασμών Ζήγρα στην Ελβετία, είναι σε διαδικασία αξιολόγησης μιας σειράς νέων –ιδιαίτερα σημαντικών– στοιχείων σχετικά με τις πρακτικές ελβετικών τραπεζών, αλλά και συγκεκριμένων υψηλόβαθμων στελεχών τους.
Βασικό εργαλείο της Εισαγγελίας τα τελευταία τρία χρόνια που ασχολείται ενεργά με την εν λόγω υπόθεση είναι ένας τεράστιος χάρτης που αποτυπώνει με κάθε λεπτομέρεια τις δαιδαλώδεις διαδρομές του «μαύρου» χρήματος μέσα από πέντε τραπεζικούς λογαριασμούς του Νίκου Ζήγρα στην αμερικανική τράπεζα Morgan Stanley της Ζυρίχης. Μόνο μέσα από αυτούς, διακινήθηκαν πάνω από 38 εκατ. ευρώ.
Δεκάδες κουτάκια με ποσά, ημερομηνίες και βέλη που αποτυπώνουν το είδος της κάθε μιας από τις 80 συναλλαγές «εξιστορούν» ένα μεγάλο κομμάτι της μεγαλύτερης υπόθεσης «μαύρου» πολιτικού χρήματος στην Ελλάδα. Παράνομα χρήματα τα οποία μετακινούνταν από τον ένα λογαριασμό στον άλλο και κατέληγαν είτε σε τρίτους λογαριασμούς για αγορές ακινήτων, προμήθειες μεσαζόντων, εταιρείες χρυσού ή τις περισσότερες φορές σε... βαλίτσες με μετρητά στην Αθήνα.
Η «ελβετική» πλευρά της ιστορίας ξεκινάει –σύμφωνα με κατάθεση του Ζήγρα– κατά την τρίτη χρονιά Τσοχατζόπουλου στο υπουργείο Αμυνας, όταν το 1997 ο πρώην υπουργός του σύστησε τον Ντίνο Μιχαηλίδη.
«Είναι άνθρωπος εμπιστοσύνης», του είχε πει, «θα είστε σε επικοινωνία, γιατί έχει να μας παραδώσει...». Η πρώτη συνάντηση Ζήγρα - Μιχαηλίδη έγινε στο ξενοδοχείο Χίλτον – απ’ όπου ο Ζήγρας θυμάται πως έφυγε με μια βαλίτσα με 80 εκατ. δραχμές. Ηταν η πρώτη «μαύρη» πληρωμή για τη σύμβαση του ρωσικού αντιπυραυλικού συστήματος ΤΟΡ Μ1. Ο Μιχαηλίδης τον προειδοποίησε τότε –θυμάται ο Ζήγρας– πως δεν θα είχε για πολύ ακόμη τέτοιου είδους ρευστότητα. Ζήγρας και Τσοχατζόπουλος κατάλαβαν πως είχε έρθει η ώρα να τακτοποιήσουν διαφορετικά τη διαρκώς αυξανόμενη περιουσία του ισχυρού υπουργού.
Ετσι άνοιξε ο πρώτος λογαριασμός συμφερόντων Τσοχατζόπουλου στην Ελβετία, στην τράπεζα Credit Lyonnais της Γενεύης
Μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια –άγνωστο γιατί– κάποια από τα χρήματα που υπήρχαν εκεί –8 εκατ. ελβετικά φράγκα– μεταφέρθηκαν σε έναν άλλο τραπεζικό λογαριασμό του Ζήγρα στην αμερικανική τράπεζα Morgan Stanley της Ζυρίχης. Εκεί ο Ζήγρας είχε πάει συστημένος από ένα δικηγορικό γραφείο της Αθήνας, ενώ ένας 32χρονος ελληνογερμανικής καταγωγής σύμβουλος επενδύσεων είχε αναλάβει το άνοιγμά του.
Το επόμενο διάστημα άνοιξαν άλλοι τέσσερις λογαριασμοί στην ίδια τράπεζα. Σύμφωνα με τα έγγραφα από την εσωτερική αλληλογραφία της τράπεζας που έχει στη διάθεσή της η «Κ», ο λόγος φαίνεται να είναι η επιθυμία του Ζήγρα να ανοίξει λογαριασμό για την κόρη του.
Ο πραγματικός λόγος, όμως, δεν ήταν άλλος από την εξυπηρέτηση ενός πολύπλοκου συστήματος διακίνησης χρημάτων, το οποίο παρέμεινε ενεργό μέχρι και τον Απρίλιο του 2012 – τέσσερις μόλις ημέρες πριν από τη σύλληψη του Τσοχατζόπουλου έξω από το διαμέρισμά του στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου.
