ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ: ΓΙΑΤΙ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΣΤΑ 6 Ή 12 Ν.Μ. ΟΤΑΝ ΕΧΟΥΜΕ ΝΟΜΟΘΕΤΗΣΕΙ 200 Ν.Μ. ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑ ;;;

 

Ας δούμε τι προβλέπεται για την υφαλοκρηπίδα μας (εξωτερικά όρια), που είναι ορισμένη και εκτείνεται στα 200 νμ, από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης


NOMOΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 4001/2011


Για τη λειτουργία Ενεργειακών Αγορών Ηλεκτρισμού και Φυσικού Αερίου, για Έρευνα, Παραγωγή και δίκτυα μεταφοράς Υδρογονανθράκων και άλλες ρυθμίσεις.

Άρθρο 156 1.

Η παράγραφος 1 του άρθρου 2 του ν. 2289/1995 αντικαθίσταται ως εξής:

«1. Το δικαίωμα αναζήτησης, έρευνας και εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων που υπάρχουν στις χερσαίες, στις υπολίμνιες και υποθαλάσσιες περιοχές στις οποίες η Ελληνική Δημοκρατία ασκεί αντιστοίχως κυριαρχία ή κυριαρχικά δικαιώματα σύμφωνα με τις διατάξεις της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, όπως κυρώθηκε με το ν. 2321/1995 ανήκει αποκλειστικά στο Δημόσιο και η άσκησή του αφορά πάντοτε τη δημόσια ωφέλεια. Η διαχείριση για λογαριασμό του Δημοσίου των δικαιωμάτων της παραγράφου αυτής ασκείται από την ΕΔΕΥ ΑΕ. Ως «υποθαλάσσιες περιοχές» νοούνται ο βυθός και το υπέδαφος των εσωτερικών υδάτων, της αιγιαλίτιδας ζώνης, της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αφ’ης κηρυχθεί) μέχρι την απόσταση των 200 ν.μ. από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας
ζώνης. Ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με γειτονικά κράτη των οποίων οι ακτές είναι παρακείμενες ή αντικείμενες με τις ελληνικές ακτές, το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αφ’ης κηρυχθεί) είναι η μέση γραμμή, κάθε σημείο της οποίας απέχει ίση απόσταση από τα εγγύτερα σημεία των γραμμών βάσης (τόσο ηπειρωτικών όσο και νησιωτικών) από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης.» 

ΟΙ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΚΕΡΚΟΠΟΡΤΕΣ & Η ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΣΟΒΑΡΕΥΤΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ !!!

Για το θέμα DEB και άλλων μειονοτικών (δήθεν) οντοτήτων στην ευρύτερη περιοχή Β. Ελλάδας και Θράκης


Αρχικά, είναι σημαντικό να τονιστεί πώς δεν αποτελεί καταστροφολογία όταν σηκώνεις τόνους και αποτυπώνεις με εμφατικό τρόπο ένα υπαρκτό πρόβλημακαι αποδεκτό απ’ όλους. Στη περιοχή της Θράκης, για παράδειγμα, υπάρχει όντως ζήτημα επιρροής Τουρκίας και ταυτόχρονα μιας ολοένα αυξανόμενης επικράτησης του στοιχείου δράσης των τουρκικών υπηρεσιών.

Παράλληλα, υπάρχει και μια αυξανόμενη τάση επιρροής από κόμματα τύπου Ουράνιο Τόξο, με σλαβικούς προσανατολισμούς. Υπάρχει επίσης κίνηση πολλών σχηματισμών, με στήριξη από ξένα κέντρα υπηρεσιών, όπως το ΑΛΚΕ (Αλβανικό Κόμμα Ελλάδος), το κόμμα των Πακιστανών κ.α.

Όλα αυτά αποτελούν μια δυναμική και όποιος θεωρεί ότι πρόκειται απλά για ένα πρόβλημα το οποίο εν καιρώ θα αντιμετωπιστεί, τότε θυμίζει λίγο την αντίδραση της στρουθοκαμήλου που χώνει το κεφάλι της στην άμμο ( κάτι που δεν κάνει το συμπαθές πτηνό, αλλά είναι ένας γνωστός αστικός μύθος). Τα παραπάνω προβλήματα προκύπτουν από μια ανεκδιήγητη ανοχή έναντι εθνικών προβλημάτων.

Εθνικά προβλήματα τα οποία αρνούνται όλα τα κόμματα να αναγνωρίσουν και να ταυτοποιήσουν σε συγκεκριμένες αιτίες, ενώ αντίθετα αντιδρούν και στιγματίζουν αυτούς που τα αναφέρουν, διότι πολύ απλά ενοχλεί αυτή η αναφορά καθώς δείχνει τις αδυναμίες πολιτικών συστημάτων να κινηθούν εκτός ορθοπολιτικής.

Γιατί πρόκειται για πρόβλημα; Είναι πρόβλημα, διότι πολύ απλά θα οδηγήσει σταδιακά σε εισβολή αλλοδαπών στοιχείων και επιρροών εντός Ελληνικού κοινοβουλίου χωρίς κανένα έλεγχο από κάποιο κόμμα που θα τους στηρίξει βάζοντας τους στην λίστα του (βλ. διάφορα ζητήματα με Μουσουλμάνους Βουλευτές παλαιότερα). Από το 2018, για παράδειγμα, το DEB έχει συνεργασία με το Ουράνιο Τόξο, κάτι που το γνώριζε ήδη το ΥΠΕΞ αλλά δεν έπραξε τίποτα, με αποτέλεσμα αυτό να συνεχίσει να ενδυναμώνεται σταδιακά. Αυτή η ενδυνάμωση του θα έπρεπε ήδη να έχει προβληματίσει και να οδηγήσει στις ενέργειες εκείνες για την αντιμετώπιση του ζητήματος και όχι στην αποσιώπησή του.