Κρυμμένος κάτω από τα κύματα, ο ωκεανός περιέχει τεράστια αποθέματα ζάχαρης που δεν γνωρίζαμε ποτέ, σύμφωνα με νέα έρευνα.
Οι επιστήμονες ανακάλυψαν πως τα λιβάδια υποβρύχιας βλάστησης στον πυθμένα αποθηκεύουν τεράστιες ποσότητες σακχαρόζης, την οποία απελευθερώνουν στο έδαφος από κάτω τους, επηρεάζοντας άμεσα τη ριζόσφαιρά τους, την περιοχή δηλαδή που εκτείνονται οι ρίζες τους.
Η ζάχαρη έρχεται με τη μορφή σακχαρόζης (το κύριο συστατικό της ζάχαρης που χρησιμοποιείται στην κουζίνα) και απελευθερώνεται από τα θαλάσσια χόρτα στο έδαφος από κάτω, μια περιοχή που επηρεάζεται άμεσα από τις ρίζες, γνωστή ως ριζόσφαιρα. Σημαίνει ότι οι συγκεντρώσεις σακχάρου στον βυθό της θάλασσας είναι περίπου 80 φορές υψηλότερες από ό,τι θα ήταν συνήθως.
Στη θαλάσσια βλάστηση υπολογίζεται πως βρίσκεται πάνω σε 1.3 εκατομμύρια τόνους σακχαρόζης παγκοσμίως.
«Υπό συνθήκες μέτριου φωτός, αυτά τα φυτά χρησιμοποιούν τα περισσότερα από τα σάκχαρα που παράγουν για τον μεταβολισμό και την ανάπτυξή τους. Αλλά υπό συνθήκες υψηλού φωτισμού, για παράδειγμα το μεσημέρι ή το καλοκαίρι, τα φυτά παράγουν περισσότερη ζάχαρη από ό,τι μπορούν να χρησιμοποιήσουν ή να αποθηκεύσουν. Στη συνέχεια απελευθερώνουν την περίσσεια σακχαρόζης στη ριζόσφαιρά τους. Σκεφτείτε το σαν μια βαλβίδα υπερχείλισης», αναφέρει η θαλάσσια μικροβιολόγος Νικόλ Ντούμπιλιαρ από το Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ.
