ΒΑΣΙΛΙ ΖΑΪΤΣΕΦ: Ο ΣΟΒΙΕΤΙΚΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΣΚΟΠΕΥΤΗΣ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΣΕ 242 ΝΑΖΙ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΥΤΙΚΟ HAPPY END ΤΟΥ HOLLYWOOD !!!

 

Οποιαδήποτε εξιστόρηση της επικής μάχης του Στάλινγκραντ δεν θα μπορούσε να αγνοήσει τον Σοβιετικό αρχιλοχία Βασίλι Ιβάνοβιτς Ζάιτσεφ, ο οποίος φόνευσε 242 Γερμανούς αξιωματικούς και οπλίτες, δρώντας ως ελεύθερος σκοπευτής στη «θάλασσα» των ερειπίων της πόλης.

Στις 20 Σεπτεμβρίου, έφθασε στο Στάλινγκραντ ένας ελεύθερος σκοπευτής, με το όνομα Βασίλι Ιβάνοβιτς Ζάιτσεφ, ο οποίος είχε εξασκήσει τις σκοπευτικές του ικανότητες, κυνηγώντας ελάφια στα δάση της ιδιαίτερής του πατρίδας, στο Ελινίνσκι, στους πρόποδες των Ουραλίων. Το όνομά του (το οποίο στα ρωσικά σημαίνει λαγός), πολύ σύντομα θα γινόταν συνώνυμο του θρύλου.

Τις επόμενες δέκα ημέρες, 40 Γερμανοί έπεσαν νεκροί από τον «λαγό» της 284ης Μεραρχίας Πεζικού. Μέχρι το τέλος Οκτωβρίου, ο αριθμός των Γερμανών αξιωματικών και στρατιωτών, οι οποίοι είχαν πέσει θύματα της θανατηφόρας τέχνης του, έφθασε τους 100.

Ο Ζάιτσεφ τιμήθηκε με το Παράσημο του Λένιν και η φήμη του, η οποία άρχισε να εξαπλώνεται σε ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση,

ώθησε τον διοικητή της 62ης Στρατιάς, στρατηγό Βασίλι Τσουίκοφ, να τον καλέσει σε προσωπική συνέντευξη και να του αναθέσει τον σχηματισμό ενός ανεπίσημου σχολείου ελεύθερων σκοπευτών, μέσα στο Στάλινγκραντ.

Οι μαθητευόμενοι υφίσταντο μια ταχύρρυθμη εκπαίδευση δύο ημερών και αμέσως μετά προωθούντο στην πρώτη γραμμή του μετώπου, η οποία απείχε μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα!

«Απόφοιτος» της σχολής Ζάιτσεφ ήταν και η δεκαοκτάχρονη Τάνια Τσέρνοβα, η οποία θεωρείτο άριστη σκοπευτής: 80 Γερμανοί δεν κατόρθωσαν να αποφύγουν τα «θανατηφόρα φιλιά» της και ο εκπαιδευτής της, ο Ζάιτσεφ, δεν απέφυγε τα «βέλη» του έρωτά της.

Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ...

 

Ήταν 21 Ιανουαρίου του 1924, όταν ο ηγέτης της Ρωσικής Επανάστασης Βλαντίμιρ Ιλίτς Ουλιάνοφ που άκουγε στο ψευδώνυμο Λένιν (από τον ποταμό Λένα) άφηνε την τελευταία του πνοή .

Όπως αναφέρει το ethnos.gr, λέγεται ότι ο Λένιν έπασχε από σύφιλη. Η επίσημη αιτία του θανάτου του ήταν εγκεφαλική αρτηριοσκλήρωση ή εγκεφαλικό επεισόδιο, αλλά από τους 27 παθολόγους που τον εξέτασαν, μόνο οκτώ υπέγραψαν το συμπέρασμα στην έκθεση νεκροψίας του. Μια μεταθανάτια διάγνωση από δύο ψυχιάτρους και έναν νευρολόγο, που δημοσιεύθηκε σε ευρωπαϊκό περιοδικό νευρολογίας, υποστήριξε ότι ο Λένιν πέθανε από σύφιλη!

Η μούχλα καθαρίζεται τακτικά από το πρόσωπό του και το σώμα του πλένετε συχνά με γλυκερίνη για να αποτραπεί η αποσύνθεση. Παρότι όμως εκτίθεται εδώ και κάτι λιγότερο από 100 χρόνια, η σορός του Λένιν διατηρείται σε άριστη κατάσταση. Μοιάζει σαν μόλις να τον έχει πάρει ο ύπνος…

Ωστόσο ο Λένιν κρύβει ένα μυστικό. Πριν ταριχευτεί το σώμα του, επιστήμονες άνοιξαν το κρανίο του και αφαίρεσαν τον εγκέφαλο για να τον υποβάλουν σε μικροσκοπική εξέταση. Το σοβιετικό καθεστώς, ήθελε να μάθει τα πάντα για την ιδιοφυΐα του ηγέτη τους.
Ήταν μία έρευνα που προκαλούσε φρίκη στη χήρα του Λένιν, Ναντέζντα Κρούπσκαγια. Όταν εξέπνευσε ο άντρας της, στις 21 Ιανουαρίου του 1924, ικέτεψε να θαφτεί πλάι στον τάφο της πολυαγαπημένης του μητέρας. «Μην χτίσετε κτίρια και μνημεία στο όνομά του» είπε.

«Το σώμα του Λένιν πρέπει να διατηρηθεί»

Το Πολίτμπιρο όμως, το Πολιτικό Γραφείο του Λένιν, διαφώνησε έντονα. Ο πρόεδρος της Επιτροπής Κηδείας του Λένιν δήλωσε πως, αν το επιτρέψει η επιστήμη το σώμα του Λένιν πρέπει να διατηρηθεί. Αυτό αποτελούσε μεγάλο πρόβλημα από πρακτικής απόψεως. Υπήρχαν αρκετές γνωστές τεχνικές για την ταρίχευση ενός σώματος όπως η μουμιοποίηση που εφάρμοζαν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, αλλά καμία από αυτές δεν αποτελούσε εγγύηση ότι θα μπορούσε να διατηρηθεί αναλλοίωτη η φυσιογνωμία του νεκρού.

Όταν ο διαπρεπής σοβιετικός παθολόγος Αλεξέι Αμπρικόσοφ ρωτήθηκε αν ήταν κάτι τέτοιο δυνατό απάντησε ότι, η επιστήμη σήμερα δεν διαθέτει τα απαιτούμενα μέσα. Κάποιοι διαφώνησαν… Το σημαντικότερο όργανο που έπρεπε να διαφυλαχτεί ήταν ο εγκέφαλος του Λένιν. Αφαιρέθηκε αυτούσιος από το κρανίο του και τοποθετήθηκε σε φορμαλδεΰδη. Επί δύο χρόνια ουδείς τόλμησε να τον αγγίξει. Το 1926 ο Γερμανός νευρολόγος Όσκαρ Φογκτ προσκλήθηκε για να επιχειρήσει να ξεκλειδώσει το μυστήριο γύρω από την υπόθεση της ιδιοφυΐας του Λένιν. Ο καθηγητής ίδρυσε το Ινστιτούτο του Εγκεφάλου της Μόσχας θέτοντας τον εγκέφαλο του Λένιν στο επίκεντρο των μελετών. Στο μεταξύ η σορός είχε παραδοθεί προς ταρίχευση σε δύο επιστήμονες οι οποίοι γνώριζαν καλά πως αν αποτύγχαναν να διαιωνίσουν το σώμα του Λένιν, θα εκτελούνταν. Και εκείνοι έζησαν και ο Λένιν…

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ: ΟΙ ΣΤΑΛΙΝΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ !!!

 

Ο ιστορικός Βασίλης Τσενκελίδης γράφει για τις σταλινικές διώξεις του 1949, στην «ασιατική Βαβυλωνία»


Στις 13 Ιουνίου 1949 στη Σοβιετική Ένωση επιχειρήθηκε μία από τις μεγαλύτερες μετατοπίσεις πληθυσμών στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ακόμα και οι Έλληνες που έζησαν «πορείες θανάτου» από τους Οθωμανούς στον Πόντο την περίοδο 1916-1923, παρακολουθούσαν άναυδοι την τραγική τους μοίρα.

Σε κάθε ελληνικό σπίτι σε όλη την παραλιακή γραμμή από την Ανάπα στην περιοχή του Κράσνονταρ έως το Σόχουμ της Αμπχαζίας και το Βατούμ της Αντζαρίας μπήκαν ένας αξιωματικός και ένας στρατιώτης.

Λίγοι από τους άτυχους μετατοπισθέντες ενημερώθηκαν λόγω διαρροής πληροφοριών για την ενδεχόμενη βίαιη εξορία. Όπως δηλώνουν αυτόπτες μάρτυρες εκείνων των γεγονότων: «Επιτρεπόταν να πάρουν μαζί τους τόσα όσα χωρούσαν στην χειραποσκευή τους. Όλη η υπόλοιπη κινητή και ακίνητη προσωπική περιουσία κρατικοποιήθηκε».

Η ιδιωτική περιουσία απαγορευόταν εξαρχής στα πλαίσια της σοσιαλιστικής ιδεολογίας. Οι προσωπικές οικίες των Ελλήνων είτε πουλήθηκαν είτε παραχωρήθηκαν δωρεάν στους νέους κατοίκους που μεταφέρθηκαν από το Βορρά της Ρωσίας στην περιφέρεια Κράσνονταρ και από τις ορεινές περιοχές της Γεωργίας στην Αμπχαζία και στην Αντζαρία.