Γιατί αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι, την κατάθεση του μπατζανάκη του πρωθυπουργού ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ ;;;
Είναι πλέον, πανθομολογούμενο από όλη την Ελληνική κοινωνία πως όλα τα χρόνια της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, τα δυο κόμματα εξουσίας, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ που εναλλάσσονταν στη διακυβέρνηση της χώρας με μεγάλες πλειοψηφίες, δημιούργησαν τεράστια πολιτικο-οικονομικά σκάνδαλα ή αλλιώς κατά το λαϊκότερο, πολλοί επιλήσμονες του όρκου τους πολιτικοί εκμεταλλευόμενοι υπουργικούς θώκους, έβαλαν βαθιά το χέρι τους «στο βάζο με το μέλι». Πολλές από αυτές τις υποθέσεις παραπέμφθηκαν στη Δικαιοσύνη, αλλά δυστυχώς είτε λόγω σχετικής ολιγωρίας των Δικαστικών Αρχών είτε ελέω του Νόμου 3126/2003 του Ε.Βενιζέλου, σημερινού Προέδρου του ΠΑΣΟΚ και Αντιπροέδρου της δικομματικής κυβερνήσεως, οδηγήθηκαν στη διαγραφή των ποινικών αδικημάτων. Γιατί, ως γνωστό με αυτό το Νόμο, μόνο η Βουλή έχει αρμοδιότητα να ασκεί δίωξη κατά υπουργών, οι οποίοι τέλεσαν αδικήματα κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Το δε ακαταδίωκτο το κατοχύρωσε με το άρθρο 3, όπου αδικήματα που τέλεσε υπουργός παραγράφονται «με το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου που αρχίζει μετά την τέλεση της αξιόποινης πράξεως».
Όμως, το μεγαλύτερο πολιτικο-οικονομικό σκάνδαλο της μεταπολιτευτικής περιόδου, είναι το σκάνδαλο των «μαύρων ταμείων» της γερμανικής πολυεθνικής εταιρείας Siemens προς πολιτικά πρόσωπα. Είναι το μεγαλύτερο διαχρονικό σκάνδαλο της Ελλάδος με την προμηθευτική υποταγή του ΟΤΕ στη Siemensκαι στην Intracom.Όταν δηλαδή, το ΄89-΄90 στην εναλλαγή της Οικουμενικής κυβερνήσεως και της κυβερνήσεως Τζανετάκη, εδραιώθηκε η πρακτική των απ΄ ευθείας αναθέσεων της προμήθειας ψηφιακών παροχών στον ΟΤΕ, από τις δυο παραπάνω αναφερόμενες εταιρείες. Στο σημείο αυτό δεν πρέπει να μας διαφεύγει πως ο σημερινός Πρωθυπουργός ήταν την περίοδο εκείνη διαδοχικά υπουργός Οικονομικών και Εξωτερικών και ουδέποτε διατυπώθηκε εκ μέρους του, έστω μια μικρή αντίρρηση γι΄ αυτές τις αναθέσεις.
Ωστόσο, για το πολύκροτο αυτό πολιτικο-οικονομικό σκάνδαλο, συστήθηκε διακομματική Επιτροπή της Βουλής, η οποία μετά έλευση αρκετών μηνών και αφού εξέτασε δεκάδες μάρτυρες, κατέληξε σε πόρισμα το οποίο υποχρέωνε την πολυεθνική Siemens να αποζημιώσει το Ελληνικό Δημόσιο με 2 δις ευρώ. Αλλά όμως, όπως όλα τα άλλα σκάνδαλα, έτσι και αυτό καθάρθηκε στην πολιτική «κολυμβήθρα του Σιλωάμ». Πιο συγκεκριμένα, επί κυβερνήσεως Λουκά Παπαδήμου (στηριζόμενη από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ) το μοναδικό ομόφωνο πόρισμα Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής, μετατράπηκε σε μια επαίσχυντη πολιτικο-οικονομική συναλλαγή του Ελληνικού Δημοσίου και της Siemens διά μέσω του «εξωδικαστικού συμβιβασμού», που «υποχρέωνε» την γερμανική εταιρεία να σεβαστεί μια σειρά οικονομικών όρων, περίπου συνολικής αξίας 200 εκ. ευρώ. Οσονούπω, λοιπόν τα 2 δις ευρώ, με αυτόν τον «μαγικό» και εξευτελιστικό τρόπο μετατράπηκαν με την υπογραφή Στουρνάρα της κυβέρνησης Σαμαρά, σε 200 εκ. ευρώ και οι όροι του οποίου «εξωδικαστικού συμβιβασμού» καθημερινά παραβιάζονται από την γερμανική εταιρεία, χωρίς να επεμβαίνει ο κ. Σαμαράς και η κυβέρνησή του! Γιατί άραγε; Το γιατί το ανέλυα σε παλαιότερο άρθρο μου: «Όταν η Siemens κρατάει από τα αχαμνά τον Σαμαρά».
Το πολύκροτο αυτό πολιτικο-οικονομικό σκάνδαλο το κρατάει ανοικτό η εφημερίδα «Ελεύθερη Ώρα» με τις συνεχείς της αναφορές και τη συνεχή δημοσίευση νέων στοιχείων τα οποία ενισχύουν την πεποίθηση της απόλυτης διαπλοκής πολιτικών προσώπων εμπλεκομένων στις επιχειρηματικές «διευκολύνσεις» με το αζημίωτο βέβαια, της πολυεθνικής γερμανικής εταιρείας (Τσοχατζόπουλος, Μαντέλης, Τσουκάτος κ.α).
Από την άλλη μεριά θα ρωτούσε ο κάθε καλόπιστος πολίτης του οποίου η κυβέρνηση Σαμαρά του μειώνει τη σύνταξη και το μισθό του, που του φορολογεί ότι «κινείται», που τον έχει οδηγήσει στην απόλυτη φτωχοποίηση, τι κάνει τόσα χρόνια η αδέκαστη και ανεξάρτητη Δικαιοσύνη;
Η «Ελεύθερη Ώρα» πολλές φορές έχει καλοπροαίρετα εγκαλέσει την Ανακρίτρια Νικολακέα για ανησυχητική κωλυσιεργία της ποινικής διαλεύκανσης αυτού του σκανδάλου.
Είναι πλέον, πανθομολογούμενο από όλη την Ελληνική κοινωνία πως όλα τα χρόνια της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, τα δυο κόμματα εξουσίας, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ που εναλλάσσονταν στη διακυβέρνηση της χώρας με μεγάλες πλειοψηφίες, δημιούργησαν τεράστια πολιτικο-οικονομικά σκάνδαλα ή αλλιώς κατά το λαϊκότερο, πολλοί επιλήσμονες του όρκου τους πολιτικοί εκμεταλλευόμενοι υπουργικούς θώκους, έβαλαν βαθιά το χέρι τους «στο βάζο με το μέλι». Πολλές από αυτές τις υποθέσεις παραπέμφθηκαν στη Δικαιοσύνη, αλλά δυστυχώς είτε λόγω σχετικής ολιγωρίας των Δικαστικών Αρχών είτε ελέω του Νόμου 3126/2003 του Ε.Βενιζέλου, σημερινού Προέδρου του ΠΑΣΟΚ και Αντιπροέδρου της δικομματικής κυβερνήσεως, οδηγήθηκαν στη διαγραφή των ποινικών αδικημάτων. Γιατί, ως γνωστό με αυτό το Νόμο, μόνο η Βουλή έχει αρμοδιότητα να ασκεί δίωξη κατά υπουργών, οι οποίοι τέλεσαν αδικήματα κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Το δε ακαταδίωκτο το κατοχύρωσε με το άρθρο 3, όπου αδικήματα που τέλεσε υπουργός παραγράφονται «με το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου που αρχίζει μετά την τέλεση της αξιόποινης πράξεως».
Όμως, το μεγαλύτερο πολιτικο-οικονομικό σκάνδαλο της μεταπολιτευτικής περιόδου, είναι το σκάνδαλο των «μαύρων ταμείων» της γερμανικής πολυεθνικής εταιρείας Siemens προς πολιτικά πρόσωπα. Είναι το μεγαλύτερο διαχρονικό σκάνδαλο της Ελλάδος με την προμηθευτική υποταγή του ΟΤΕ στη Siemensκαι στην Intracom.Όταν δηλαδή, το ΄89-΄90 στην εναλλαγή της Οικουμενικής κυβερνήσεως και της κυβερνήσεως Τζανετάκη, εδραιώθηκε η πρακτική των απ΄ ευθείας αναθέσεων της προμήθειας ψηφιακών παροχών στον ΟΤΕ, από τις δυο παραπάνω αναφερόμενες εταιρείες. Στο σημείο αυτό δεν πρέπει να μας διαφεύγει πως ο σημερινός Πρωθυπουργός ήταν την περίοδο εκείνη διαδοχικά υπουργός Οικονομικών και Εξωτερικών και ουδέποτε διατυπώθηκε εκ μέρους του, έστω μια μικρή αντίρρηση γι΄ αυτές τις αναθέσεις.
Ωστόσο, για το πολύκροτο αυτό πολιτικο-οικονομικό σκάνδαλο, συστήθηκε διακομματική Επιτροπή της Βουλής, η οποία μετά έλευση αρκετών μηνών και αφού εξέτασε δεκάδες μάρτυρες, κατέληξε σε πόρισμα το οποίο υποχρέωνε την πολυεθνική Siemens να αποζημιώσει το Ελληνικό Δημόσιο με 2 δις ευρώ. Αλλά όμως, όπως όλα τα άλλα σκάνδαλα, έτσι και αυτό καθάρθηκε στην πολιτική «κολυμβήθρα του Σιλωάμ». Πιο συγκεκριμένα, επί κυβερνήσεως Λουκά Παπαδήμου (στηριζόμενη από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ) το μοναδικό ομόφωνο πόρισμα Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής, μετατράπηκε σε μια επαίσχυντη πολιτικο-οικονομική συναλλαγή του Ελληνικού Δημοσίου και της Siemens διά μέσω του «εξωδικαστικού συμβιβασμού», που «υποχρέωνε» την γερμανική εταιρεία να σεβαστεί μια σειρά οικονομικών όρων, περίπου συνολικής αξίας 200 εκ. ευρώ. Οσονούπω, λοιπόν τα 2 δις ευρώ, με αυτόν τον «μαγικό» και εξευτελιστικό τρόπο μετατράπηκαν με την υπογραφή Στουρνάρα της κυβέρνησης Σαμαρά, σε 200 εκ. ευρώ και οι όροι του οποίου «εξωδικαστικού συμβιβασμού» καθημερινά παραβιάζονται από την γερμανική εταιρεία, χωρίς να επεμβαίνει ο κ. Σαμαράς και η κυβέρνησή του! Γιατί άραγε; Το γιατί το ανέλυα σε παλαιότερο άρθρο μου: «Όταν η Siemens κρατάει από τα αχαμνά τον Σαμαρά».
Το πολύκροτο αυτό πολιτικο-οικονομικό σκάνδαλο το κρατάει ανοικτό η εφημερίδα «Ελεύθερη Ώρα» με τις συνεχείς της αναφορές και τη συνεχή δημοσίευση νέων στοιχείων τα οποία ενισχύουν την πεποίθηση της απόλυτης διαπλοκής πολιτικών προσώπων εμπλεκομένων στις επιχειρηματικές «διευκολύνσεις» με το αζημίωτο βέβαια, της πολυεθνικής γερμανικής εταιρείας (Τσοχατζόπουλος, Μαντέλης, Τσουκάτος κ.α).
Από την άλλη μεριά θα ρωτούσε ο κάθε καλόπιστος πολίτης του οποίου η κυβέρνηση Σαμαρά του μειώνει τη σύνταξη και το μισθό του, που του φορολογεί ότι «κινείται», που τον έχει οδηγήσει στην απόλυτη φτωχοποίηση, τι κάνει τόσα χρόνια η αδέκαστη και ανεξάρτητη Δικαιοσύνη;
Η «Ελεύθερη Ώρα» πολλές φορές έχει καλοπροαίρετα εγκαλέσει την Ανακρίτρια Νικολακέα για ανησυχητική κωλυσιεργία της ποινικής διαλεύκανσης αυτού του σκανδάλου.
Την έχει δε προτρέψει να καλέσει τον καθ΄ όλα αξιόπιστο και σοβαρό μάρτυρα, σύμφωνα με την Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, Ευάγγελο Σέκερη (μπατζανάκη του Πρωθυπουργού της χώρας), ο οποίος στο e-mail που έστειλε στις 31 Ιουλίου 2006 στον Αντώνη Σαμαρά προκειμένου να μεσολαβήσει στον Χριστοφοράκο (τόσο καλές ήταν οι σχέσεις Σαμαρά-Χριστοφοράκου;) για να μην πραγματοποιηθεί η μετακίνησή του από την SiemensAEπρος άλλη θυγατρική εταιρεία, μεταξύ των άλλων επεσήμανε και τα εξής: «…Ξέρει ότι γνωρίζω πολλά για τις βρωμιές τους και ότι έχω κρατήσει το στόμα μου κλειστό».
Πιστεύουμε σε αυτό το πλαίσιο λογικής και διερεύνησης της υπόθεσης κινήθηκε η αξιότιμη κυρία Ανακρίτρια όταν καλούσε με από 3ης Μαΐου 2010 έγγραφό της (αρ.πρωτ.142), τον μάρτυρα Σέκερη προκειμένου να καταθέσει! Τι όμως μεσολάβησε και ανακάλεσε αυτή την κλήτευση αυτού του ουσιώδη μάρτυρα, Ευάγγελου Σέκερη, μια βδομάδα μετά διά μέσω της Γραμματέας του Χριστοφοράκου και προστατευόμενης μάρτυρος σήμερα, κ. Τσακάλου; Γιατί μέχρι σήμερα μετά παρέλευση 3 και πλέον ετών η κ.Νικολακέα δεν καλεί τον μάρτυρα Σέκερη;
Η εφημερίδα μας μετά από επίπονες προσπάθειες, κατάφερε και ήλθε σε επαφή με την Ανακρίτρια Νικολακέα (όλη η συνομιλία δημοσιεύτηκε στην Ε.Ω. της Κυριακής- 27/10/2013) και έκπληκτοι ακούσαμε την αξιότιμη Ανακρίτρια να μας απαντά στο ερώτημά μας περί μη κλητεύσεως του κ. Σέκερη: «Tον είχαν καλέσει οι προηγούμενοι και προανακριτικά και ανακριτικά. Δεν χρειάστηκε να κληθεί πάλι». Στην επιμονή δε, του δημοσιογράφου της Ε.Ω, Μάκη Βραχολίδη, πως είχε δεσμευθεί να τον καλέσει εκ νέου, η κυρία Ανακρίτρια επικαλέστηκε πως η ανάκριση είναι μυστική.
