Γράφει ο Πάνος Λελιάτσος
Σήμερα ως κοινωνία αντιλαμβανόμαστε το δημόσιο χρέος μιας χώρας ως σαν να πήγε ένας ιδιώτης σε μια τράπεζα και έλαβε δάνειο προκειμένου να αγοράσει ένα σπίτι. Αποδεχόμαστε οι πάντες το δημόσιο χρέος ως μια ιδιωτική διαφορά μιας τράπεζας με ένα πρόσωπο ξεχνώντας την βασική και θεμελιώδη λειτουργία του ρόλου μιας κεντρικής τράπεζας, στην οποία το κράτος εκχώρησε το εκδοτικό προνόμιο δημιουργίας χρήματος και αυτή κατέληξε δυνάστης τoυ.