Διαβάστε το κάτωθι άρθρο από τον Θεόδωρο Λιανό, καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και πάρτε ανάσες και χάπια:
Μόνο αν γίνουμε λιγότεροι θα σωθεί ο πλανήτης
Διάβασα με χαρά το ωραίο και, κατ’ ανάγκη, μακροσκελές άρθρο της Κικής Τριανταφύλλη με τίτλο «Τα ‘ναι’ κατά ‘όχι’ για έναν οικολογικό τρόπο ζωής». Μου θύμισε πράγματα που κάναμε και στην δική μου οικογένεια μετά τον πόλεμο και μερικά τα τηρώ ακόμη, όχι εξ ανάγκης, αλλά εκ πεποιθήσεως. Με το τέλος του άρθρου τής κ. Τριανταφύλλη ήρθε και το πικρό ερώτημα: για να σώσουμε τον πλανήτη, για να ζήσουμε με τρόπο οικολογικό, πρέπει να επαναφέρουμε τον τρόπο ζωής των προηγουμένων δύσκολων εποχών;
Το άρθρο της κυρίας Τριανταφύλλη λέει δύο πράγματα με τα οποία συμφωνώ πλήρως. Το πρώτο, το οποίο περιγράφεται ρητώς, είναι ότι πρέπει να καταλάβουμε, επί τέλους, ότι η εποχή της υπερκατανάλωσης, της αφθονίας, έχει τελειώσει. Το δεύτερο, το οποίο απορρέει από την σύντομη αναφορά στην COP26 αυτής της εβδομάδας (και το οποίο ίσως η ίδια υπαινίσσεται), είναι ότι οι κυβερνήσεις, αιχμάλωτες των μεγάλων συμφερόντων και του λαϊκισμού, δεν πρόκειται να πάρουν αποφάσεις που θα έχουν κάποιο αποτέλεσμα, τόσο γρήγορα όπως το επιβάλλει η ανάγκη. Άρα, ότι κάνουμε εμείς οι απλοί πολίτες.
Έχω τον φόβο ότι η υπερκατανάλωση δεν θα καμφθεί εθελοντικά. Το ένα δισεκατομμύριο των ανθρώπων που ζουν στις πλούσιες καπιταλιστικές χώρες (Βόρεια Αμερική, Ευρώπη, Ιαπωνία και Αυστραλία) δέχονται καθημερινά ένα καταιγισμό μηνυμάτων για αύξηση της κατανάλωσης από τις απαράδεκτα, πλέον, ενοχλητικές και προσβλητικές διαφημίσεις και την προβολή προτύπων ζωής που ταυτίζονται με υπερκατανάλωση. Στο καπιταλιστικό καθεστώς η μείωση της κατανάλωσης θα είναι θανατηφόρα, και, συνεπώς, δεν θα επιτραπεί. Τα υπόλοιπα επτά δισεκατομμύρια του διαβιούν με τρόπο, που η μείωση της κατανάλωσης θα είναι απειλητική, όχι μόνον για την ευημερία τους, αλλά ακόμη και για την ζωή τους.
