Του Γρηγόρη Ζ. Πεπόνη
Αντεισαγγελέας ΑΠ ε. τ.
Ο λόγος για τους θεσμούς και πάλι. Λόγος συχνός, αλλά και φλύαρος πολλές φορές στην τρέχουσα νεοελληνική πραγματικότητα, με ευδιάκριτη σκοπιμότητα και διαφανή κίνητρα, επιλεκτικός και αντιφατικός, κατά την προσέγγιση των ζητημάτων, ενίοτε.
Αφορμή και ερέθισμα η νομοθετική μεταβολή που επήλθε ως προς τον Πρόεδρο της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες και η θεσμοθετηθείσα δυνατότητα να επιλέγεται για την θέση αυτή και Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου «επί τιμή», με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, μετά πρόταση του τελευταίου και γνώμη της Μόνιμης Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, σύμφωνα με τα ειδικότερα οριζόμενα στον Κανονισμό αυτής, για την καταλληλότητα του προτεινομένου προσώπου.
Με δεδομένο ότι, πέραν του ανθρώπινου λόγου που μπορεί όχι μόνο να εκφράζει τα πράγματα αλλά και να τα υποκαθιστά όταν ελλείπουν, υπάρχει πάντα και η ζώσα πραγματικότητα, απέριττη, αψιμυθίωτη και, πλειστάκις, αποκαλυπτική ανομολόγητων προθέσεων και σκοπιμοτήτων, οσάκις και εφ’ όσον βεβαίως αυτές συντρέχουν, από τις αντιδράσεις που αρχήθεν και προ της ψήφισης της σχετικής νομοθετικής τροπολογίας εκδηλώθηκαν και τις επ’ αυτών διευκρινίσεις που εδόθησαν, θα εστιάσουμε στις προερχόμενες από την δικαστική πλευρά και μόνον.
Κατ΄αρχάς, συνιστά κοινόν τόπο και αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα ότι οι Αντεισαγγελείς του Ανωτάτου Ακυρωτικού, εν ενεργεία και επίτιμοι, τυγχάνουν πρόσωπα άκρως εξειδικευμένης και ιδιάζουσας νομικής «τεχνογνωσίας», με συσσωρευμένη μακρά και πλουσιότατη επιστημονική εμπειρία, απολύτως αναγκαία και πολύτιμη για τις επιδιώξεις και τους στόχους της Αρχής για την οποίαν πρόκειται και όχι μόνον, λόγον για τον οποίον και επιλέγονται για την συγκεκριμένη, αλλά και άλλες, αντίστοιχες των εξειδικευμένων προσόντων τους, θέσεις.
