Γράφει ο Κυριάκος Τόμπρας
Οι άσχετοι με τα τραπεζικά βουλευτές και οι υπουργοί της κυβέρνησης, ζουν τον μύθο της δήθεν προστασίας της 1ης κατοικίας από τους πλειστηριασμούς, αφού δεν έχουν ακόμη καταλάβει τι έχουν ψηφίσει !!!
Διαβάστε στη συνέχεια αναλυτικά, σημείο προς σημείο, όλες τις αστοχίες του σχετικού non paper που κυκλοφόρησε από την κυβέρνηση.
Ελπίζουμε να διαβάσουν αυτή την ανάλυση οι υπουργοί και οι βουλευτές της κυβέρνησης, αλλά και της αντιπολίτευσης, για να συνειδητοποιήσουν έτσι την πραγματικότητα που βιώνουν κάθε Τετάρτη οι δανειολήπτες στα Ειρηνοδικεία όλης της Ελλάδας !!!
TO NON PAPER
Η κυβέρνηση προστατεύει την πρώτη κατοικία -και μάλιστα με σημαντικά μέτρα ενίσχυσης των πιο αδύναμων. Η περίπτωση της Θεσσαλονίκης (που τόση δημοσιότητα γνώρισε, και για την οποία θα μιλήσουμε στη συνέχεια) ή κάποιες άλλες περιπτώσεις δεν αναιρούν τον γενικό κανόνα προστασίας της πρώτης κατοικίας. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν θα προστατεύσει τις περιουσίες μεγαλοεπιχειρηματιών που χρωστούν τεράστια ποσά -ανεξάρτητα με το αν το κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς και κάποιοι πολίτες έχουν (την ισοπεδωτική και λανθασμένη πολιτικά) θέση ότι πρέπει να μη γίνει κανένας πλειστηριασμός. Γιατί είναι διαφορετικό πράγμα οι πανάκριβες βίλες στην Εκάλη και αλλού, και εντελώς διαφορετικό το τριάρι στο Παγκράτι ή το Περιστέρι, κ.λπ.Μέχρι το τέλος του 2016 οι τράπεζες έχουν εντάξει στον προγραμματισμό 2.000 πλειστηριασμούς. Από τα μέχρι στιγμής στοιχεία προκύπτει ότι στοχεύουν σε μεγάλα ακίνητα, που βαρύνονται με δάνεια τα οποία έχουν βρεθεί στο "κόκκινο", πάνω από δύο χρόνια. Με βάση τα Δελτία Πλειστηριασμών που διατίθενται, μόνο ένα μικρό ποσοστό αφορά πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και πρόκειται για ακίνητα μεγάλης αξίας.
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Κατ΄ αρχήν να διευκρινιστεί ότι, η πραγματική προστασία της 1ης κατοικίας από τους πλειστηριασμούς, δηλαδή η ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ΕΞΩΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ, καταργήθηκε την 31/12/2014, όταν η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου δεν την ανανέωσε, ενώ την ίδια σκληρή μνημονιακή απαίτηση των δανειστών και της ΤτΕ ακολούθησε στη συνέχεια και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ, ακόμη και η πρώτη των επαναστατικών διεκδικήσεων, που δεν τόλμησε ποτέ να την επαναφέρει.
Παράλληλα, με το νέο, τραπεζοκεντρικό ΚΠολΔ, που ψήφισε η κυβέρνηση τον Ιούνιο του 2015, καθ' υπόδειξη της ΤτΕ και των δανειστών, ενώ ο οφειλέτης χάνει το σπίτι του στον πλειστηριασμό για χρέη στο δημόσιο ή τα ασφαλιστικά ταμεία, επειδή τα χρήματα του πλειστηριάσματος πηγαίνουν κατά 65% πρώτα στις τράπεζες, για να καλύψουν οφειλές από δάνεια και κάρτες, αυτός συνεχίζει να χρωστά στο δημόσιο και τα ταμεία, με αποτέλεσμα, όχι μόνο να χάνει την περιουσία του, αλλά να κινδυνεύει να καταλήξει και στη φυλακή, αφού οι οφειλές σε δημόσιο και ταμεία είναι ποινικοποιημένες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, οι ήδη προγραμματισμένοι 16.500 πλειστηριασμοί του δημοσίου, που γίνονται ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ και, έτσι, δεν μπορούν να μπλοκαριστούν με διαμαρτυρίες πολιτών στα Ειρηνοδικεία, να λειτουργούν στην πράξη ως πλειστηριασμοί των τραπεζών, αφού τα πλειστηριάσματα θα καταλήξουν κατά 65% σε αυτές.
Έτσι, οτιδήποτε αποκαλείται σήμερα ως προστασία της 1ης κατοικίας από τους πλειστηριασμούς, ανήκει μόνο στη σφαίρα της φαντασίας όσων την επικαλούνται.
Παράλληλα, με το νέο, τραπεζοκεντρικό ΚΠολΔ, που ψήφισε η κυβέρνηση τον Ιούνιο του 2015, καθ' υπόδειξη της ΤτΕ και των δανειστών, ενώ ο οφειλέτης χάνει το σπίτι του στον πλειστηριασμό για χρέη στο δημόσιο ή τα ασφαλιστικά ταμεία, επειδή τα χρήματα του πλειστηριάσματος πηγαίνουν κατά 65% πρώτα στις τράπεζες, για να καλύψουν οφειλές από δάνεια και κάρτες, αυτός συνεχίζει να χρωστά στο δημόσιο και τα ταμεία, με αποτέλεσμα, όχι μόνο να χάνει την περιουσία του, αλλά να κινδυνεύει να καταλήξει και στη φυλακή, αφού οι οφειλές σε δημόσιο και ταμεία είναι ποινικοποιημένες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, οι ήδη προγραμματισμένοι 16.500 πλειστηριασμοί του δημοσίου, που γίνονται ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ και, έτσι, δεν μπορούν να μπλοκαριστούν με διαμαρτυρίες πολιτών στα Ειρηνοδικεία, να λειτουργούν στην πράξη ως πλειστηριασμοί των τραπεζών, αφού τα πλειστηριάσματα θα καταλήξουν κατά 65% σε αυτές.
Έτσι, οτιδήποτε αποκαλείται σήμερα ως προστασία της 1ης κατοικίας από τους πλειστηριασμούς, ανήκει μόνο στη σφαίρα της φαντασίας όσων την επικαλούνται.
