ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ Η ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ !!!
ΕΙΣΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ; ΠΑΡΕ ΠΙΣΩ ΤΟ ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΟ !!!
Από το ρεπορτάζ της εφημερίδας "ΤΟ ΧΩΝΙ":
Το αφορολόγητο όριο δεν είναι απλά ένας ακόμα συντελεστής στην πολύπλοκη φορολογική εξίσωση του φορολογουμένου. Είναι θεσμός δεδομένος σε όλη την Ευρώπη και, μάλιστα, με πολύ μεγάλη αξία για το κράτος δικαίου και το σεβασμό της αξιοπρέπειας του ανθρώπου.
Δεν μπορεί να φορολογείται το ποσό εκείνο που είναι απαραίτητο για να εξασφαλίσει στο φορολογούμενο την ελάχιστη διαβίωση. Αλλιώς, προσβάλλεται η αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Πράγματι. Αν το κράτος ζητά από ένα φορολογούμενο να στερηθεί τροφή, ένδυση, ηλεκτρικό ρεύμα ή ύδρευση, προκειμένου να πληρώσει το φόρο που του ζητάει, τότε έχουμε την παραβίαση μιας πολύ σημαντικής υποχρέωσης του κράτους απέναντι στους πολίτες του (ίσως της σημαντικότερης όλων): Του σεβασμού της αξιοπρέπειας τους.
Αυτά δεν είναι φλυαρίες ενός αντιμνημονιακού ζηλωτή Είναι η άποψη, αφενός, της επιστημονικής επιτροπής του ελληνικού Κοινοβουλίου και, αφετέρου, του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου. Το απόσπασμα από την έκθεση της επιστημονικής επιτροπής της βουλής εγείρει το ερώτημα, γιατί δεν θέλουν οι πολιτικοί μας «να γίνουμε Ευρώπη» σε αυτό το ζήτημα; Διαβάστε:
«Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις δεν περιλαμβάνουν αφορολόγητο κλιμάκιο εισοδήματος για καμία κατηγορία εισοδήματος, ενώ ειδικώς για εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες μέχρι 42.000 ευρώ, αντί της θέσπισης αφορολόγητου ποσού εισοδήματος, προβλέπεται μείωση του βάσει της προτεινόμενης κλίμακας αναλογούντος φόρου, αντιστρόφως ανάλογη του ύψους του εισοδήματος αυτού (άρθρο 16 του Νσχ). Όπως έχει επισημανθεί και στις εκθέσεις της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής επί των ν. 4110/2013 και 4024/2011, η κατάργηση του αφορολόγητου ποσού εισοδήματος η θέσπιση αφορολόγητου ποσού εισοδήματος το οποίο είναι χαμηλότερο α-W& το ελάχιστο όριο διαβίωσης του φορολογουμένου, ενδεχομένως, δεν είναι συμβατή με την αρχή τηςφορολόγησης βάσει της φοροδοτικής ικανότητας, το σεβασμό της αξίας του ανθρώπου και την υποχρέωση προστασίας της οικογένειας και της παιδικής ηλικίας.

ΕΙΣΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ; ΠΑΡΕ ΠΙΣΩ ΤΟ ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΟ !!!
Από το ρεπορτάζ της εφημερίδας "ΤΟ ΧΩΝΙ":
Το αφορολόγητο όριο δεν είναι απλά ένας ακόμα συντελεστής στην πολύπλοκη φορολογική εξίσωση του φορολογουμένου. Είναι θεσμός δεδομένος σε όλη την Ευρώπη και, μάλιστα, με πολύ μεγάλη αξία για το κράτος δικαίου και το σεβασμό της αξιοπρέπειας του ανθρώπου.
Δεν μπορεί να φορολογείται το ποσό εκείνο που είναι απαραίτητο για να εξασφαλίσει στο φορολογούμενο την ελάχιστη διαβίωση. Αλλιώς, προσβάλλεται η αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Πράγματι. Αν το κράτος ζητά από ένα φορολογούμενο να στερηθεί τροφή, ένδυση, ηλεκτρικό ρεύμα ή ύδρευση, προκειμένου να πληρώσει το φόρο που του ζητάει, τότε έχουμε την παραβίαση μιας πολύ σημαντικής υποχρέωσης του κράτους απέναντι στους πολίτες του (ίσως της σημαντικότερης όλων): Του σεβασμού της αξιοπρέπειας τους.
Αυτά δεν είναι φλυαρίες ενός αντιμνημονιακού ζηλωτή Είναι η άποψη, αφενός, της επιστημονικής επιτροπής του ελληνικού Κοινοβουλίου και, αφετέρου, του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου. Το απόσπασμα από την έκθεση της επιστημονικής επιτροπής της βουλής εγείρει το ερώτημα, γιατί δεν θέλουν οι πολιτικοί μας «να γίνουμε Ευρώπη» σε αυτό το ζήτημα; Διαβάστε:
«Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις δεν περιλαμβάνουν αφορολόγητο κλιμάκιο εισοδήματος για καμία κατηγορία εισοδήματος, ενώ ειδικώς για εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες μέχρι 42.000 ευρώ, αντί της θέσπισης αφορολόγητου ποσού εισοδήματος, προβλέπεται μείωση του βάσει της προτεινόμενης κλίμακας αναλογούντος φόρου, αντιστρόφως ανάλογη του ύψους του εισοδήματος αυτού (άρθρο 16 του Νσχ). Όπως έχει επισημανθεί και στις εκθέσεις της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής επί των ν. 4110/2013 και 4024/2011, η κατάργηση του αφορολόγητου ποσού εισοδήματος η θέσπιση αφορολόγητου ποσού εισοδήματος το οποίο είναι χαμηλότερο α-W& το ελάχιστο όριο διαβίωσης του φορολογουμένου, ενδεχομένως, δεν είναι συμβατή με την αρχή τηςφορολόγησης βάσει της φοροδοτικής ικανότητας, το σεβασμό της αξίας του ανθρώπου και την υποχρέωση προστασίας της οικογένειας και της παιδικής ηλικίας.